هوش مصنوعی مقررات ملی ساختمان23Gane AI
آیین نامه طراحی ساختمان ها در برابر زلزله : استاندارد 2800 (ویرایش چهارم) | 5- نکاتی درباره تحلیل دیافراگم ها
در تحلیل دیافراگم های چند دهانه برای تعیین نوع دیافراگم از نظر صلبیت راه حل محافظه کارانه منظور نمودن کل دیافراگم به صورت چند دهانه ساده می باشد. بررسی اجمالی یک دیافراگم بحرانی ترین دهانه های آن را به وضوح مشخص می نماید. کنترل صلبیت دیافراگم میتواند فقط برای دهانه های بحرانی دیافراگم های صلب و بر اساس بارگذاری مطابق بند (۳-۳-۶) انجام شود. در صورت صلب بودن دیافراگم در چند دهانه و عدم صلبیت آن در یک دهانه ممکن است نیاز به تحلیل جامع کل دیافراگم و سازه وجود داشته باشد.
از طرف دیگر در صورتی که کل سازه با فرض دیافراگم صلب تحلیل شده باشد. می توان مجموع دیافراگم را به صورت یک تیر ممتد چند دهانه بر روی تکیه گاه های صلب و با منظور نمودن سختی های خمشی گشتاور ماند متفاوت و سطوح مقطع برشی مؤثر متفاوت در دهانه های مختلف و قسمتهای مختلف هر دو دهانه تحلیل نمود. بر این اساس تغییر مکان های حداکثر دهانه های مختلف را با تغییر مکان های مجاز هر طبقه مقایسه نموده و صلبیت دیافراگم را تأیید نمود کنترل تغییر شکل های هر دیافراگم باید در امتداد هر دو محور اصلی دیافراگم انجام گیرد.
از طرف دیگر برای تعیین تلاش های داخلی هر دیافراگم بعد از تعیین میزان صلبیت آن باید نیروهای طراحی مطابق بند (۳-۸-۳) آیین نامه ملاک عمل قرار گیرد. توزیع افقی نیروهای برشی بین تکیه گاههای دیافراگم عناصر قائم بار بر جانبی با رعایت بند (۱-۷-۳-۳) آیین نامه صورت میگیرد در صورت صلبیت دیافراگم این توزیع به نسبت سختی جانبی هر کدام از تکیه گاه ها (دیوار برشی قاب مهاربند و ...) انجام میشود. برای تعیین نسبت سختی جانبی عناصر قائم میتوان تغییر مکان واحدی را در سقف طبقه مورد نظر وارد کرده و در حالتی که کلیه طبقات زیرین بدون حرکت باشند از نسبت نیروهای برشی ایجاد شده در عناصر قائم بار بر جانبی آن طبقه استفاده کرد.