آیین نامه طراحی ساختمان ها در برابر زلزله : استاندارد 2800 (ویرایش چهارم) | 6-1 ﮔﺮوه ﺑﻨﺪی ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻫﺎ ﺑﺮﺣﺴﺐ اﻫﻤﻴﺖ

ساختمان ها بر حسب نوع كاربری و ميزان آسيب رسانی ناشی از خرابی آنها به چهار گروه اهميت تقسيم می شوند:

گروه 1- ساختمان های « با اهميت خیلی زياد »

اين گروه شامل دو دسته زير است:

الف- ساختمان های ضروری:

اين گروه شامل ساختمان هايی است كه قابل استفاده بودن آنها پس از وقوع زلزله اهميت خاص دارد و وقفه در بهره برداری از آن ها غيرمستقيم موجب افزايش تلفات و خسارات می شود؛ مانند بيمارستان ها و درمانگاه ها، مراكز آتشنشانی، مراكز و تأسيسات آبرسانی، ساختمان های نيروگاه ها و تأسيسات برق رسانی، برج های مراقبت فرودگاه ها، مراكز مخابرات، راديو و تلويزيون، تأسيسات نظامی و انتظامی ، مراكز كمک رسانی و به طور كلی تمام ساختمان هايی كه استفاده از آنها در نجات و امداد مؤثر می باشد.

ب-ساختمان های خطرزا:

اين گروه شامل ساختمان ها و تأسيساتی است كه خرابی آنها موجب انتشار گسترده مواد سمی و مضر در كوتاه مدت و دراز مدت برای محيط زيست مي شوند ، مانند كارخانه های توليدكننده مواد شيميايی خاص.

گروه 2- ساختمان های « با اهميت زياد »

اين گروه شامل سه دسته زير است:

الف- ساختمان هايی كه خرابی آنها موجب تلفات زياد مي شود، مانند مدارس، مساجد، استاديوم ها، سينما و تئاترها، سالن های اجتماعات، فروشگاه های بزرگ، ترمينال های مسافری و يا هر فضای سرپوشيده ديگری كه محل تجمع بيش از 300 نفر در زير يک سقف باشد.

ب- ساختمان هايی كه خرابی آنها سبب از دست رفتن ثروت ملی مي گردد ، مانند موزه ها، كتابخانه ها، و به طور كلی مراكزی كه در آنها اسناد و مدارك ملی و يا آثار پر ارزش ديگری نگهداری می شود.

پ- ساختمان ها و تأسيسات صنعتی كه خرابی آن ها موجب آلودگی محيط زيست و يا آت شسوزی وسيع مي شود مانند پالايشگاه ها، انبار های سوخت و مراكز گازرسانی.

گروه 3- ساختمان های « با اهميت متوسط »

اين گروه ساختمان ها شامل كليه ساختمان های مشمول اين آيين نامه، بجز ساختمان های عنوان شده در سه گروه ديگر می باشند، مانند ساختمان های مسكونی و اداری و تجاری، هتل ها، پاركينگ های چند طبقه، انبارها، كارگاه ها، ساختمان های صنعتی

گروه 4- ساختمان های « با اهميت كم »

اين گروه شامل دو دسته زير است:

الف- ساختمان هايی كه خسارت نسبتاً كمی از خرابی آن ها حادث می شود و احتمال بروز تلفات جانی انسانی در آنها بسيار كم است، مانند انبارهای كشاورزی و سالن های نگهداری دام.

ب- ساختمان های موقتی كه مدت بهره برداری از آنها كمتر از 2 سال است.