مبحث سیزدهم مقررات ملی ساختمان : طرح و اجرای تاسیسات برقی ساختمان ها (1395) | ١٣-٩-4 سيستم اعلام حريق

١٣-٩-۴-١ مراکز سیستم اعلام حریق باید از نوع تحت مراقبت دائم باشد، به گونه ای کە عمل یکی از دتكتورها و يا شستی هاى اعلام حريق و يا ساير اجزاء سيستم اعلام حريق، در تابلوى مركزى مشخص و وقوع حريق را اعلام نمايد.

قطعی یا بروز اتصالی در هر مدار باید به نحوی مطلوب اعلام و ثبت شود. بروز خرابی، از هر نوع، در يک مدار و يا اجزاى سيستم اعلام حريق نبايد سبب از كار افتادن ساير مدارها يا كل سيستم شود. هر مرکز باید به وسایل تأمین نیروی برق ایمنی مخصوص به خود (باترى، دستگاه شارژکننده و غیره) مجهز باشد تا سیستم همیشه آماده به کار باشد.

تبصره: سیستم اعلام حریق به دو نوع متعارف و آدرس‌پذیر تقسیم میشود.

١٣-٩-4-٢ مرکز سیستم اعلام حریق باید در محلی که خارج از دسترس عموم است نصب شود و به طور دائم تحت مراقبت افراد کارآزمودە باشد.

١٣-٩-4-٣ كليه مدارهاى سيستم اعلام حريق بايد مستقل از ساير سيستم‌ها كشيده شود.

١٣-٩-۴-۴ در ساختمان هایی که به سیستم اعلام حریق مجهز میشوند، علاوه بر محلهای نصب انواع دتکتورها برحسب ضرورت، حداقل در محل های زیر نیز باید دتکتور مناسب با نوع كاربری و شرایط محیط (دودی، حرارتی، تركيبى و غيره) نصب شود.

الف) اتاق‌های ترانسفورماتور، اتاق‌های تابلوهای برق (اتاق برق) و اتاق تجهیزات سیستم های جریان ضعیف

ب) اتاق‌های مربوط به تأسیسات مكانیكی

پ) تونل‌های تأسیساتی

ت) موتورخانه، چاە و فضای انتظار جلوى آسانسور (مبحث ١۵ مقررات ملى ساختمان)

ث) راهروها، پلکان های خروج و راه‌های خروج الزامی

ج) اتاق مراكزتلفن، مراكز سيستم هاى جريان ضعيف، مركز كامپيوتر وفن آورى اطلاعات (IT)

١٣-٩-۵-۴ پلکان ها، چاه آسانسور و شفت‌های عمودی ساختمان، در سیستم اعلام حریق متعارف باید بصورت يک منطقه مستقل در نظر گرفته شود.

١٣-٩-۶-۴ آژیرهای سیستم اعلام حریق متعارف باید حداقل دارای دو مدار باشند.

١٣-٩-4-٧ طراحى واجراى سيستم اعلام حريق بايد مطابق مقررات ويا ضوابط سازمان آتش نشانى انجام گيرد. در صورت وجود مغايرت به مقرراتى كه از نظر ايمنى ارجحيت دارد عمل خواهد شد.

١٣-٩-4-٨ براى ملاحظه ساير موارد ونكات عمده سيستم اعلام حريق، به پيوست شماره 4 مراجعه شود.