مبحث نهم مقررات ملی ساختمان : طرح و اجرای ساختمان های بتن آرمه (1399) | ٩-١٧-٢ اتصالات به شالوده ها

٩-١٧-٢-١ كليات

٩-١٧-٢-١-١ نيروها و لنگرهاى ايجاد شده در پاى ستون ها، ديوارها يا ستون پایه ها، بايد از طريق مقاومت اتكايى بتن و میلگردها، میلگردهاى انتظار، ميل مهارها يا اتصالات مكانيكى به شالوده ها منتقل شوند.

٩-١٧-٢-١-٢ میلگردها، میلگردهاى انتظار يا اتصالات مكانيكى بين يك عضو و شالوده، بايد جهت انتقال نيروهاى (الف) و(ب) طراحى شوند.

الف- نیرو‌های فشاری كه از کوچکترین دو مقدار مقاومتهاى اتكايى بتن عضو يا شالوده كه مطابق بند ٩-٨-٨ محاسبه شده است، بيشتر باشد.

ب- هرگونه نيروى كششى محاسبه شده در سطح مشترك عضو و شالوده.

٩-١٧-٢-١-٣ انتقال نيروها بين يك ستون مركب بتنى- فولادى داراى هستهى فولادى و شالوده، بايد با رعايت الزامات مبحث دهم مقررات ملى ساختمان انجام شود.

٩-١٧-٢-٢ مقاومت مورد نياز

٩-١٧-٢-٢-١ نيروها ولنگرهاى ضريبدار منتقل شده به شالوده، بايد مطابق تركيب بارهاى ضريب دار در فصل ٩-٧ وروش‌هاى تحليل فصل ٩-۶ محاسبه شوند.

٩-١٧-٢-٣ مقاومت طراحى

٩-١٧-٢-٣-١ مقاومت طراحى اتصالات بين ستونها، ديوارها وستون پايه ها با شالوده ها بايد رابطه‌ى (٩-١-١) به صورت ΦSn ≥ U را براى همه تركيب بارها برآورده كنند؛ كه در آن Sn مقاومت اسمى خمشى، برشى، محورى، پیچشی، يا اتكايى اتصال است. تركيب مقاومت خمشى و محورى اتصال بايد مطابق ٩-٨-4 محاسبه شده و Φ مطابق بخش ٩-٧-٣ تعيين شود.

٩-١٧-٢-٣-٢ در اتصالات بين اعضاى پيش ساخته با شالودهها، الزامات بند‌های یک پارچگی قائم مطابق بندهاى ٩-١٧-٥-4-٣ يا ٩-١٧-5-٥-٢ بايد رعايت شوند.

٩-١٧-٢-٣-٣ مقاومت تركيبى خمشى محورى اتصالات بايد مطابق بند ٩-٨-٢ تعيين شود.

٩-١٧-٢-٣-4 در سطح تماس بين يك عضو وشالوده، يا بين يك عضو وشالوده به همراه يك عضو اتكايى واسطه، مقاومت اتكايى Bn بايد مطابق بند ٩-٨-٨ براى سطوح بتنى محاسبه شود. Bn بايد برابر با كمترين مقاومت اتكايى عضو يا سطح شالوده در نظر گرفته شود، ونبايد از مقاومت عضو اتكايى واسطه (در صورت وجود) فراتر رود.

٩-١٧-٢-٣-5 در سطح تماس بين عضو وشالوده، Vn بايد مطابق ضوابط برش- اصطكاك بر اساس بخش ٩-٨-٩ و یا ساير روش‌های مناسب محاسبه گردد.

٩-١٧-٢-٣-۶ در محل اتصال ستون ها، ستون پايه ها و يا ديوارهاى پيش ساخته به شالوده ها، ميل مهارها و مهارهاى اتصالات مكانيكى بايد با منظور نمودن بارهاى حين نصب مطابق فصل ٩-١٨ طراحى شوند. در اين محلها اتصالات مكانيكى بايد به گونه اى طراحى شوند كه قبل از گسیختگی مهارى و يا شكست بتن اطراف، به حد مقاومت خود برسند.

٩-١٧-٢-۴ حداقل ميلگرد در اتصال بين اعضاى درجا ريز و شالوده

٩-١٧-٢-4-١ در اتصالات بين ستون يا ستون پایه ى درجا ريز و شالوده، درصد میلگردهايى كه از سطح تماس عبور مى كنند، نبايد كمتراز 0/005 سطح مقطع ناخالص عضو در نظر گرفته شود.

٩-١٧-٢-4-٢ در اتصالات بين ديوار درجا ريز وشالوده، مساحت میلگرد قائمى كه از سطح تماس عبور میکند، نباید كمتر از مقدار بند ٩-١٣-۶ در نظر گرفته شود.

٩-١٧-٢-5 جزئيات اتصالات بين اعضاى درجا ريز ويا پيش ساخته با شالوده

٩-١٧-٢-5-١ در اتصالات ستون، ستون پایه يا ديوار درجا ريز به شالوده، میلگرد مورد نياز بر اساس بندهاى ٩-١٧-٢-٢ و٩-١٧-٢-٣، بايد با امتداد دادن میلگردهاى طولى عضو در داخل شالوده، و يا از طريق میلگردهاى انتظار تأمين شود.

٩-١٧-٢-5-٢ برای تامین پیوستگی (گيرداری) وصله ها و اتصالات مكانيكى میلگردهاى طولى يا آرماتورهاى انتظار بايد مطابق بند ٩-١٢ -6- 4، ودر صورت نياز مطابق فصل ٩-٢٠-٩ باشند.

٩-١٧-٢-۵-٣ در مواردی که از اتصال مفصلی یا گهوارای در پای ستون یا ستون پايهى درجا ريز استفاده مى شود، اتصال به شالوده بايد الزامات بند ٩-١٧-٢-٢ ر١ برآورده نمايد.

٩-١٧-٢-۴-۵ در شالوده ها، وصله‌ی پوششی فشاری میلگرد‌های طولی به قطرهاى بيش از  45 ميلى متر كه تحت همه‌ى تركيب بارهاى ضريب دار، فشارى باشند، مى توانند مطابق بند ٩-٢١-4-٥-٢ باشند.

٩-١٧-٢-٥-5 در محل اتصال ستون، ستون پایه يا ديوار پيش ساخته به شالوده، ضوابط ٩-١٧-٥-4-٣ ويا ٩-١٧-٥-٥-٢ بايد رعايت شوند.

٩-١٧-٢-٥-6 در صورتى كه در تركيب بارهاى وارده مطابق ٩-١٧-٢-٢، در محل اتصال ديوارهاى پيش ساخته با شالوده كشش ايجاد نشود، میلگردهاى بندهاى قائم يكپارچكى مطابق ٩-١٧-٥-4-٣ (ب) را مى توان از طريق گیرايى در دال بتن مسلح ريخته شده بر روى زمين تامين نمود.