مبحث نهم مقررات ملی ساختمان : طرح و اجرای ساختمان های بتن آرمه (1399) | ٩-١٧-4 نشيمن‌ها

٩-١٧-4-١ كليات

نشیمن ها را به طور کلی می توان بر اساس روش خرپایی (روش بست و بند) طراحى كرد. به علاوه در مواردى كه نسبت دهانه‌ى برش به ارتفاع av/d ≤ 1.0  بوده ونيروى مقيد كننده‌ى ضريب دار وارد بر آنها Nuc ≤ Vu باشد، مى توان آنها را بر اساس ضوابط اين فصل نيز طراحى نمود. نيروهاى وارد بر يك نشيمن در شكل ٩-١٧-١ نشان داده شده است.

٩-١٧-4-٢ محدودیت‌ هاى ابعادى

٩-١٧-4-٢-١ عمق مؤثر d براى نشيمن بايد در بر وجه تكيه‌گاه محاسبه شود.

٩-١٧-4-٢-٢ عمق كل نشيمن در لبه‌ى خارجى سطح باربر بايد حداقل 0.5d  باشد.

٩-١٧-4-٢-٣ هيچ بخشى از سطح باربر روى نشيمن نبايد بيشتر از بندهاى (الف) يا (ب) از بر تکیه‌گاه بيرون بزند:

الف - انتهاى قسمت مستقيم میلگرد كششى اصلى

ب - بر داخلی میلگرد مهار عرضى، در صورت استفاده

 ٩-١٧-4-٢-4 ابعاد نشيمن بايد طورى انتخاب شوند كه مقدار Vu/Φ از مقادير (الف) و (ب) تجاوز نكند:

٩-١٧-4-٣ مقاومت مورد نياز

٩-١٧-4-٣-١ مقطع بر تکیه‌گاه نشيمنها بايد براى تلاش برشى Vu و نيروى مقيد كننده ى Nuc كه همزمان وارد مى‌شوند، همراه با لنگر خمشى Mu طراحى شود.

٩-١٧-4-٣-١ مقادير Vu و Nuc ، مقادير حداكثر محاسبه شده از تركيب‌هاى بارها مى باشند. Nuc را مى توان مطابق بند ٩-١٧-٥-٢-٣ و يا ٩-١٧-٥-٢-4، هر كدام كه مناسب باشد، محاسبه نمود.

٩-١٧-4-4 مقاومت طراحى

٩-١٧-4-4-١ رابطه‌ى (٩-١-١) به صورت ΦSn ≥ U ، بايد براى تلاش‌هاى مختلف با منظور نمودن اثرات اندر كنشى نيروها طبق بندهاى (الف) تا (پ) برقرار باشد.

الف - مقاومت برشى اسمى، Vn، طبق ضوابط بند ٩-٨-٨ مربوط به برش- اصطكاک محاسبه میشود. Avf سطح مقطع میلگرد لازم برای تحمل برش است که از صفحه مفروض برش عبور میكند ΦVn ≥ Vu

ب - مقاومت خمشى اسمى، Mn، طبق ضوابط بند ٩-٨-٢ مربوط به خمش براساس سطح مقطع میلگرد كششى لازم براى تحمل خمش، Af ، محاسبه مى شود (ΦMn ≥ Mu)

پ- مقاومت كششى اسمى، Nn ، بر اساس سطح مقطع میلگردى كه كشش را تحمل مى كند، An از رابطه‌ى زير به دست مى آيد (ΦNn ≥ Nuc)



٩-١٧-4-٥ حداقل میلگرد

٩-١٧-4-٥-١ مساحت میلگرد كششى اصلى، Asc، نبايد كم تر از حداكثر مقادير (الف) تا (پ) باشد:

٩-١٧-4-٥-٢ مساحت كل سنجاقی ها يا خاموت‌هاى بسته، Ah ، كه به موازات ميلگرد كششى اصلى قرار مى گیرند، نبايد كم تراز مقدار زير باشد:

٩-١٧-4-۶ جزئيات ميلگرد گذارى

٩-١٧-4-۶-١ پوشش میلگردها بايد مطابق بند ٩-4-٩ باشد.

٩-١٧-4-6-٢ حداقل فاصله‌ى میلگردهاى آجدار بايد مطابق ٩-٢١-٢ باشد.

٩-١٧-۶-۴-٣ گیرایی میلگرد کششی اصلی از بر وجه جلویی نشیمن، باید به یكى از روش‌هاى (الف)، (ب)، يا (پ) تامين شود:

الف - جوش به یک میلگرد عرضی به قطر مشابه یا بزرگتر از میلگرد اصلی، به گونه ای کە قادر باشد تنش fy  را در میلگرد اصلى تامين نمايد. جزئيات مناسب براى اين جوش در شكل ٩-١٧-٢ نشان داده شده‌اند.

ب - خم کردن میلگرد کششی اصلی به شکل یک حلقه ی افقی.

پ - روش‌های مهاری دیگر كه براى گيرايى كامل میلگرد اصلى كافى باشند.

٩-١٧-4-۶-4 طول گیرايى میلگرد كششى اصلى بايد از بر  تکیه‌گاه به طور كامل تامين شود (شكل ٩-١٧-٣).

٩-١٧-6-4-٥ در تامين طول گیرايى میلگرد كششى در طول نشيمن، بايد توزيع تنش در میلگرد را كه به دليل عميق بودن ارتفاع نشيمن مستقيماً متناسب با لنگرخمشى نمى باشد، منظور نمود.

٩-١٧-6-6-4 فاصله‌ى سنجاقى ها يا خاموت‌هاى بسته از يك ديگر بايد به اندازهاى باشد كه  Ah  به طور يكنواخت در طول d.(⅔)  از زير میلگرد كششى اصلى توزيع شود.