مبحث نهم مقررات ملی ساختمان : طرح و اجرای ساختمان های بتن آرمه (1399) | ٩-۴-۶ نحوه‌ چیدمان بارهاى زنده

٩-۴-۶-١ در طراحی كف ها یا بام ها برای بارهاى ثقلى، ميتوان فرض نمود كه بارهاى زنده فقط به طبقه ى مورد نظر وارد مي شوند.

٩-۶-4-٢ در طراحى تيرها ودال‌هاى يك طرفه مىتوان از دو فرض (الف) و(ب) استفاده نمود.

الف - براى تعيين حداكثر لنگر خمشى مثبت در نزديك وسط دهانه، بايد بار زنده را بر روى دهانه ی مورد نظر، و دهانه ‌های مجاور به طور یک در ميان قرار داد.

ب - برای تعیین حداکثر لنگر منفی در تکیه‌گاه، باید بار زنده را بر روی دهانه ‌های مجاور آن تکیه‌گاه، و ساير دهانه ها به صورت يك در ميان، قرار داد.

 ٩-۶-4-٣ در دال‌هاى دو طرفه، لنگرهاى خمشى بايد بر اساس ضوابط زير تعيين شوند. در کلیه ی موارد مقادیر این لنگرها نباید از لنگر متناظر در شرایطی كه بر روى تمام چشمه‌هاى دال، بارهاى زنده قرار داده شده اند، كمتر باشند.

٩-۶-4-٣-١ در صورت مشخص بودن چیدمان بار زنده، لنگرها باید با توجه به این چیدمان تعيين شوئد.

٩-۴-۶-٣-٢ در مواردیکه بار زنده از ٧۵ درصد بار مرده کمتر باشد، و یا در مواردی کە چیدمان بار زنده به گون‌های است که همزمان بر روی کلیه ی چشمه ‌های دال اثر مى نمايد، مقادير لنگرها را میتوان با قرار دادن بار زنده بر روی تمام چشمه ها به دست آورد.

٩-6-4-٣-٣ در مواردى كه شرايط بندهاى ٩-6-4-٣-١ يا ٩-6-4-٣-٢ برقرار نباشند، لنگرها را میتوان طبق بندهاى (الف) و (ب) زير به دست آورد:

الف - حداكثر لنگرمثبت در نزديك وسط چشمه رامى توان باقرار دادن ٧٥ درصد بار زنده بر روی چشمه ی مورد نظر، و چشمه ‌های مجاور آن به صورت یک در میان به دست آورد.

ب - حداكثر لنگرمنفى در هر  تکیه‌گاه را مى توان با قرار دادن ٧٥ درصد بار زنده بر روى چشمه ‌های مجاور آن به دست آورد.