٩-6-٣-١ كليات
٩-6-٣-١-١ براى تحليل سازه ها مى توان آنها را به مدلهاى ساده شدهاى مركب از اعضلى میلەای، اعضای صفحه ای، و اعضاى سه بعدى، مطابق موارد (الف) تا (پ) زير تبديل كرد.
الف- اعضاى ميله اى
اعضایی هستند که در آنها یکی از ابعاد به طور قابل ملاحظه از دو بعد ديگر بزرگتر باشده ودو بعد اخير اختلاف چندانى باهم نداشته باشند. در اين اعضا فاصله ى بين دو مقطع با لنگرهاى خمشى صفر بايد حداقل دو برابر ارتفاع عضو باشد. تيرها، ستون ها، مهار بندها، و قوس ها از جمله اعضاى ميله اى مى باشند.
ب- اعضاى صفحه اى
اعضایی هستند که در آنها یکی از ابعاد (ضخامت) به طور قابل ملاحظه کوچکتر از دو بعد ديگر باشد. دالها، دیافراگم ها، تیر تیغه ها، شالوده های غیر ضخیم، و پوسته ها از جمله اعضاى صفحه اى ميباشند.
پ- اعضاى سه بعدى
اعضایی هستند که در آنها هیچ یک از ابعاد اختلاف قابل ملاحظه ای با دو بعد دیگر نداشته باشد. شالودههاى ضخيم، پوستههاى ضخيم و اعضاى با بتن حجيم از جمله اعضاى سه بعدى مى باشند.
٩-6-٣-١-٢ سختى نسبى اعضا در مدلهاى سيستمهاى سازهاى بايد مبتنى بر فرضيات منطقى و منسجم تعيین شود؛ و در آن اثرات ترک خوردگى در طول عضو، ونيز سختىهاى خمشى و پیچشى عضو منظور كردند.
٩-6-٣-١-٣ در مدل تحليلى بايد تغييرات در مقطع تيرها و ستون ها، مانند ماهيچه ها و دستك ها، منظور شوند.
٩-۶-٣-٢ دهانه ها
٩-6-٣-٢-١ طول دهانه ى موثر در اعضاى مختلف سازه بر اساس ضوابط زير تعيين ميشود:
الف - طول دهانه ی موثر براى عضوى كه با تكيه گاههاى خود پيوسته نباشد، بايد معادل فاصله ى محور تا محور تكيه گاه ها، يا طول آزاد دهانه به اضافه ى ارتفاع عضو، هر كدام كه كوچك تر است، در نظر گرفته شود.
ب - طول موثر برای عضوی كه با تکیهگاههای حود پيوسته است، با توجه به مقاومت وسختى نسبى اعضاء در محل اتصال وبا قضاوت مهندسى تعيين كرديده ودرصدى از طول انتهايى عضو كه در ناحيه اتصال واقع شده است صلب منظور مى شود.
پ - طول موثر براى اعضاى طره با گیردارى كامل برابر با طول آزاد آنهاست.
ت - دالهای یک طرفه ی توپر و سیستمهای تیرچه ای با دهانه های آزاد كمتر يا مساوى سه متر را که با تکیهگاه های خود به صورت یکپارچه ساخته میشوند، میتوان به صورت دالهاى يكسره روی تکیهگاه های ساده، بدون منظور نمودن عرض تکیهگاه، و با طول آزاد دهانه های آنها در نظر گرفت.
٩-6-٣-٣ مشخصات هندسى تير T
٩-6-٣-٣-١ در تيرهاى T شكل كه داراى دال يكپارچه و يا مركب میباشند، عرض موثر بال bf ، بايد برابر با عرض جان تير، bw ، به اضافه ى قسمتى از بال در هر طرف تير مطابق جدول ٩-۶-١ در نظر گرفته شود. در اين جدول h ضخامت دال sw فاصله ى آزاد بين جان تير مورد نظر و جان تير مجاور آن مى باشد.
جدول ٩-۶-١ محدوديت ابعاد براى عرض موثر بال از بر جان تير T شكل

٩-6-٣-٣-٢ در تيرهاى T شكل منفرد كه از بال تير براى تامين سطح فشارى اضافى استفاده مىشود، حداقل ضخامت بال بايد برابر با نصف عرض جان، وحداكثر عرض موثر ، برابر با چهار برابر عرض جان در نظر گرفته شود.