مبحث پانزدهم مقررات ملی ساختمان : آسانسورها و پلکان برقی (1392) | 2-2-15 طراحی و آماده سازی محل آسانسور و اجزاء آن

1-2-2-15 جانمایی آسانسور  

طراح باید محل صحيح قرارگيری آسانسور در ساختمان را با توجه به معيارهای سهولت دسترسی، سهولت رفت و آمد مسافران و هدایت آن ها به سمت آسانسور تعيين نماید، به گونه ای که آسانسور در مرکز (مراکز) حرکتی و ترافيکی ساختمان قرار گرفته و بتوان با کمترین حرکت و جابه‌جایی مسافر یا بار، از نقاط مختلف ساختمان به آن ها دسترسی پيدا کرد.

1-1-2-2-15 حداکثر مسافت از در ورودی ساختمان یا آپارتمان ها تا در آسانسور در هر طبقه 40 متر می باشد. 

2-1-2-2-15 آسانسورها باید به نحوی جانمایی شوند که مسافت طی شده توسط مسافران برای سوار شدن به هر کابين، حداقل ممکن باشد. 

3-1-2-2-15 در صورتی که تعداد آسانسور سه دستگاه یا کمتر باشد می توان آن‌ها را در یک چاه قرار داد. اگر تعداد آسانسور چهار دستگاه باشد باید حداقل در دو چاه مجزا قرار گيرند و در صورتیکه بيش از چهار دستگاه باشند حداکثر چهار دستگاه آسانسور می توانند در یک چاه مشترک قرار گيرند. 

4-1-2-2-15 ورود و خروج افراد از آسانسور به طبقات و بالعکس باید به راحتی و بدون تداخل حرکتی صورت گيرد و فضای کافی جهت انتظار، در ورودی ها و خروجی ها در نظر گرفته شود.

راهروهای مقابل آسانسورها باید طبق ابعاد مندرج در جدول (15-2-2-1-4) طراحی گردد. 

5-1-2-2-15 در هتل ها، بيمارستان ها و ساختمان های مسکونی لازم است برای جلوگيری از انتقال سر و صدای ناشی از عملکرد و حرکت آسانسور تمهيدات لازم پيش بينی گردد و چاه آسانسور از اتاق های بستری یا خواب دور باشد. 

2-2-2-15 چاه آسانسور 

1-2-2-2-15  ابعاد چاه آسانسور باید متناسب با ظرفيت کابين، نوع در و سرعت آسانسور طراحی شود (پيوست 2). 

تبصره: درصورتی که دیواره های اطراف چاه آسانسور بتنی باشد طراح باید صفحات آهنی یا پروفيل های فلزی مخصوص جهت نصب اجزای آسانسور را در محل های مورد نياز پيش بينی نماید. در صورتی که سازه اطراف چاه آسانسور فلزی باشد، لازم است پيش بينی های لازم جهت اتصال اجزای آسانسور به سازه ساختمان به عمل آید. استفاده از بولت های مخصوص بتن یا بولت های مخصوص دیوارهای آجری که قابليت تحمل نيروهای وارده بر اجزای مرتبط را دارند مجاز می باشد. در شرایطی که این اجزا دارای عملکرد کششی باشند، استفاده از صفحات آهنی که به وسيله تفنگ های چاشنی دار در بتن کار گذاشته می شوند مجاز نيست. 

2-2-2-2-15 برای جلوگيری از اضافه بار (بار بيش از ظرفيت آسانسور)، مساحت کابين باید محدود گردد. بدین منظور ضمن توجه به ابعاد ارائه شده برای چاه آسانسور (پيوست 2)، توجه به حداکثر و حداقل مساحت مجاز داخل کابين، ارائه شده در جدول های 15-2-2-2-1-الف و ب الزامی است. 

تبصره: در آسانسورهای خودروبر غيرتجاری که بهره برداری از آن‌ها توسط اشخاص مجاز و آموزش دیده انجام می شود، به ازای هر 200 کيلوگرم بار اضافی باید حدود 0/18 مترمربع به سطح کابين اضافه شود. 

3-2-2-15 دیواره ها و سقف چاه آسانسور 

1-3-2-2-15 دیواره ها و تيغه های پوشاننده چاه آسانسور باید از مصالح مقاوم در برابر آتش (با قابليت تحمل بيشتر از یک ساعت) ساخته شوند، که در اثر حرارت، گاز و دود مسموم کننده یا خطرناک از آن‌ها متصاعد نشده و باعث ایجاد گرد و غبار نشوند. در صورتی که دیواره های چاه آسانسور از شيشه ساخته شوند مقاومت در برابر حریق ملاک نمی باشد وليکن باید این شيشه ها از نوع لمينيت شده با ارتفاع متناسب با اندازه های مشخص شده در استانداردهای ملی آسانسور مطابق باشد. 

2-3-2-2-15 از آنجا که بارهای استاتيکی و دیناميکی قطعات ثابت و تجهيزات متعلق به آسانسور، به علاوه ظرفيت آن بر سقف چاه آسانسور وارد می شود، کليه نيروهای وارده به این سقف، باید محاسبه شده و در طراحی سازه و سقف چاه لحاظ گردد. 

3-3-2-2-15 در کابين های دارای در، سطح داخلی دیوارهای چاه آسانسور در سمت ورودی های کابين باید صاف و بدون برجستگی و یا فرورفتگی باشد. در صورت وجود این برجستگی مطابق شکل 15-2-2-3-3 باید با زاویه 60 درجه نسبت به سطح افق پوشانده شود. 

4-3-2-2-15 سطح داخلی دیواره های چاه آسانسور باید با مصالح مناسب به گونه ای پوشانده شوند که کمترین خلل و فرج را دارا باشد ( مانند سيمان کاری ليسه ای). 

5-3-2-2-15 چاه باید منحصرا برای آسانسور باشد. نصب و عبور هرگونه لوله، کابل، سيم و تجهيزات دیگر، به استثنای سيم کشی و لوله کشی برق مربوط به سيستم روشنایی چاه، کابل های برق تغذیه و سيستم کنترل مخصوص آسانسور در داخل چاه آسانسور، ممنوع است. 

6-3-2-2-15 روشنایی چاه آسانسور باید به نحو مطلوب تأمين گردد. بدین ترتيب لازم است دو عدد چراغ در فاصله 0/5 متر از بالاترین و پایين ترین نقطه چاه و مابقی چراغ ها با فواصل حداکثر 7 متر با حفاظ و با قابليت روشن و خاموش شدن از محل موتورخانه نصب شوند.  

7-3-2-2-15 مدار تغذیه سيستم روشنایی موتورخانه، روشنایی چاه و پریزهای برق باید طوری در نظر گرفته شود که در صورت قطع مدار تغذیه آسانسور به منظور تعميرات احتمالی و موارد دیگر، مدار تغذیه آن‌ها برقرار بماند. 

8-3-2-2-15 وزنه تعادل و کابين باید در یک چاه باشند. 

4-2-2-15 تأثيرات آسانسور بر سازه ساختمان 

مقررات این بخش برای طراحی سازه ای قطعات مرتبط با آسانسور در ساختمان ها که شامل قطعات و اتصالات واقع در چاه، چاهک و اتاقک موتورخانه می باشند، به کار برده می شود. ضوابط طراحی سازه ای اسکلت کابين آسانسور و وزنه تعادل که براساس استانداردهای مربوطه توسط سازنده آسانسور لازم الاجرا است شامل این مقررات نمی باشد. 

مسئوليت احراز مقاومت مکانيکی بارهای وارده بر دیواره چاه، سقف و کف آن و همچنين تأیيد استحکام جوش در صورت فلزی بودن سازه، مطابق با ضوابط تعيين شده در مبحث دوم مقررات ملی ساختمان می‌باشد.  

1-4-2-2-15 نيروهای طراحی 

کليه قطعات و اتصالات سازه ای مرتبط با آسانسور باید به گونه ای طراحی و اجرا شوند که بارهای اعمال شده توسط وزن سيستم متحرکه، قسمت های متحرک آسانسور، نيروهای وارده از ریل ها هنگام عملکرد ترمز ایمنی، نيروهای وارده به ضربه گيرها، اثرات ضربه ای بارها، اثرات زلزله و سایر بارها را تحمل نمایند. برای مجموع وزن ماشين آلات و قسمت های متحرک آسانسور، اثرات ضربه ای بارها و اثرات زلزله محاسبه شوند. تکيه گاه ها و اتصالات قطعات آسانسور به ساختمان باید برای نيروهای فوق محاسبه شده و تغيير شکل آن ها از حدود معينی که توسط آئين نامه های معتبر برای آسانسورهای مختلف تعيين شده است بيشتر نشود. 

2-4-2-2-15 اثرات ضربه ای بارها 

برای منظور نمودن اثرات ضربه ای بارها. در اثر حرکت آسانسورها در همه جهات، کليه نيروهای طراحی باید بر اساس ضریب ضربه ارائه شده در مبحث ششم مقررات ملی ساختمان افزایش داده شود. 

3-4-2-2-15 نيروهای استاتيکی معادل زلزله بر هر قطعه باید با توجه به عوامل مؤثر بر رفتار سازه و قطعه در برابر زلزله با توجه به ضوابط مبحث ششم "بارهای وارد بر ساختمان" محاسبه شود و در تمام جهات افقی و قائم با سایر نيروهای وارد بر قطعه و سازه ترکيب گردد. همچنين در ساختمان های مشمول دسته های سوم و چهارم تعبيه حسگرهايی زلزله الزامی است. 

4-4-2-2-15 هنگام عملکرد اضطراری ترمز ایمنی، مجموع وزن کابين خالی به علاوه 1/25 برابر ظرفيت با سرعتی حداقل 1/15 برابر سرعت اسمی و شتاب منفی متناسب با نوع ترمز ایمنی بر روی ریل های راهنما متوقف می گردد. هرچند که عمده نيرو به ریل های راهنما وارد می شود ولی به دليل اتصال آن ها به سازه و وجود نيروهای جانبی، سازه آسانسور نيز باید قدرت تحمل این نيروها را داشته باشد، لذا تأثير این نيروها باید در محاسبات سازه منظور گردد. 

5-4-2-2-15  در نظر گرفتن نيروهای استاتيکی و دیناميکی ناشی از وزن، حرکت آسانسور و ارتعاش موتور آسانسور در محاسبه و طراحی سازه ساختمان الزامی است. 

6-4-2-2-15 لحاظ نمودن اثرات ناشی از ضربات وارده از حرکت و ترمز آسانسور و نيز برخورد آن با کف چاهک در محاسبه و طراحی سازه ساختمان و سازه نگهدارنده آسانسور الزامی است. 

7-4-2-2-15 سازه نگهدارنده آسانسور باید برای مقاومت در برابر زلزله های با ریسک بالاتر و یا حداقل معادل درجه خطر زلزله ساختمان اصلی محاسبه و طراحی شود.  

5-2-2-15 موتورخانه

1-5-2-2-15 بهترین محل جانمایی موتورخانه (در صورت وجود) در بالای چاه آسانسور است، هرچند که ممکن است به دليل پاره ای محدودیت ها، موتورخانه در پایين یا کنار چاه آسانسور باشد. فضایی موتورخانه باید به اندازه ای باشد که امکان جای دادن تجهيزات، فضای مناسب جهت تردد ایمن افراد مجاز و تعميرات احتمالی را دارا باشد. 

2-5-2-2-15  ابعاد موتورخانه (در صورت وجود) باید طبق نقشه ها و جدول هاي پيوست 2 طراحی و اجرا گردد. در صورت عدم امکان لحاظ هریک از این ابعاد در طراحی موتورخانه، موارد زیر باید رعایت شود: 

الف) حداقل فضای باز در جلوي تابلوهاي کنترل آسانسور 700 ميلیمتر باشد؛ 

ب) حداقل معبر برای عبور از کنار تجهيزات ثابت 400 ميلیمتر باشد؛ 

پ ) حداقل معبر برای عبور از کنار تجهيزات در حال چرخش 500 ميلی متر باشد؛ 

ت) حداقل ارتفاع موتورخانه در نواحی تردد و دسترسی 2000 ميلی متر باشد؛ 

ث‌)  حداقل ارتفاع از روی قطعات در حال چرخش تا زیر سقف موتورخانه 300 ميلی متر باشد؛ 

ج‌) در صورتی که اختلاف ارتفاع بين سطوح داخل موتورخانه بيش از 500 ميلی متر باشد سطح بالاتر باید با نرده محصور شود و براي دسترسی به آن نردبانی تعبيه شود. 

چ) سطح کاری معادل حداقل 500 ×600 ميلیمتر اطراف تجهيزات چرخنده (کنترل کننده مکانيکی سرعت فلکه ها و ...) تعبيه شود. 

3-5-2-2-15 در صورتی که موتورخانه (در صورت وجود) براي بيش از یک آسانسور استفاده شود حداقل ابعاد موتورخانه مشترک از جدول (15-2-2-5-3) محاسبه گردد. 

4-5-2-2-15  بازشوی در موتورخانه (در صورت وجود) باید دارای حداقل 900 ميلی متر عرض و 2000 ميلی متر ارتفاع باشد. بازشوی در باید به سمت بيرون، دارای قفل و کليد مطمئن بوده و در اختيار افراد صاحب صلاحيت قرار گيرد. قفل در موتورخانه باید به گونه ای باشد که از داخل بدون کليد و از بيرون با کليد باز شود.

راه عمومی برای ورود به موتورخانه و محل فلکه ها باید: 

الف) دارای وسيله روشنایی دائمی مناسبی باشد که امکان روشن نمودن آن قبل از ورود فراهم باشد. 

ب) تردد از آن تحت هر شرایطی با ایمنی کافی و بدون نياز به ورود به محوطه هاي خصوصی فراهم باشد. 

راه های دسترسی به موتورخانه و ورودی ها باید حداقل 2000 ميلیمتر ارتفاع داشته باشند. به جز در مورد در موتورخانه در صورت وجود مانعی با ارتفاع کمتر از 400 ميلیمتر این اندازه گيری از کف به عمل می آید. 

5-5-2-2-15 در صورتی که نتوان از پله های معمول دائمی برای دسترسی به موتورخانه استفاده نمود، باید نردبان اختصاصی ایمن و غيرلغزنده دائمی برای دسترسی به موتورخانه تعبيه گردد.

استفاده از نردبان تحت شرایط زیر امکان پذیر می باشد: 

الف) خطر لغزش و واژگونی نداشته باشد؛ 

ب‌)  هنگام قرارگيری در محل، زاویه اي بين 70 و 76 درجه با افق داشته باشند، مگر اینکه به صورت ثابت بوده و ارتفاعشان از 1/5 متر کمتر نباشد؛ 

پ ) باید منحصرا به منظور چنين استفاده ای بوده و همواره در مجاورت محل دسترسی نگهداری شوند، پيش بينی های لازم به این منظور ضروری می باشد؛ 

ت‌)  نزدیک به انتهای نردبان باید یک یا چند دستگيره که به سهولت قابل دسترسی باشند، قرار گيرد؛ 

ث) باید قبل از گذاشتن نردبان، نقاط اتصال پيش بينی شده باشد. 

6-5-2-2-15  برای جلوگيری از سقوط اجسام خارجی به داخل چاه باید لبه هایی به ارتفاع 50 ميلی متر در اطراف کليه سوراخ های باز کف موتورخانه ایجاد شود. 

7-5-2-2-15 به منظور جابه جایی تجهيزات، باید مونوریل دائمی در سقف موتورخانه پيش بينی شود، در غير این صورت باید قلابی در مرکز چاه آسانسور و یا بالای سيستم محرکه آسانسور و در زیر سقف موتورخانه نصب گردد. به طوری که بارهای وارده مطابق جدول (15-2-2-5-7) را تحمل نماید. 

8-5-2-2-15 روشنایی داخل موتورخانه باید به ميزان حداقل 200 لوکس در کف و اطراف کليه نواحی تردد و دسترسی تأمين گردد. همچنين باید حداقل یک پریز در موتورخانه نصب گردد.منبع تغذیه این روشنایی و پریز بایستی مطابق با بند 15-2-2-3-7 باشد. 

9-5-2-2-15  دمای فضای داخل موتورخانه حتی در زمان کارکرد آسانسور باید بين 5+ تا 40+ درجه سانتی گراد باشد. بدین منظور بایستی موتورخانه به شکل مناسبی تهویه شود. چنانچه تهویه چاه از طریق موتورخانه (در صورت وجود) انجام گيرد لازم است این امر در محاسبات منظور گردد. 

10-5-2-2-15 مهندسان محاسب باید نقشه سازه، جانمایی و مجموع نيروهای وارده به کف موتورخانه و تجهيزات نصب شده را محاسبه یا از شرکت های معتبر آسانسور اخذ نمایند و با در نظر گرفتن ضرایب ایمنی لازم محاسبات را کنترل نموده ضمن بررسی هرگونه ضعف در اثر سوراخ ها و شکاف ها، از استحکام سازه اطمينان یابند. 

11-5-2-2-15 در صورتی که سرعت آسانسور بيش از 2/5 متر بر ثانيه باشد موتورخانه باید در بالای چاه آسانسور باشد. 

12-5-2-2-15  در صورتی که سيستم محرکه آسانسور و تجهيزات مربوطه در موتورخانه قرار گيرند، لازم است از این فضا فقط برای استقرار تجهيزات آسانسور استفاده شود. 

تجهيزات زیر میتواند در موتور خانه وجود داشته باشد: 

الف- سيستم محرکه آسانسورهای خدماتی و پلکان برقی؛ 

ب- تجهيزات تهویه مطبوع یا حرارتی مربوط به این فضاها، به جز سيستم های گرمایش با بخار و تأسيسات گرمایش آب با فشار بالا؛ 

پ- حسگرهای آتش یا سيستم اطفای حریق، با دمای عملکرد بالا، مناسب برای تجهيزات برقی، پایدار در دوره زمانی معين و محافظت شده به طور مناسب در برابر ضربات اتفاقی. 

13-5-2-2-15 کف موتورخانه باید از مصالح غير لغزنده مانند بتن ماله کشی شده یا ورق آجدار ساخته شده باشد. 

6-2-2-15 چاهک 

1-6-2-2-15 ارتفاع چاهک طبق نقشه ها و جدول های پيوست 2 باید طراحی و اجرا شود. هنگام طراحی ستون ها و فونداسيون اطراف چاهک دقت شود که ابعاد چاهک باید دقيقا هم اندازه چاه باشد و فونداسيون پایه ستون های اطراف چاه آسانسور پایينتر از عمق مورد نياز چاهک طراحی و اجرا شوند. 

2-6-2-2-15 در صورتی که امکان هرگونه دسترسی به زیر چاه آسانسور وجود داشته باشد؛ یعنی زیر چاهک آسانسور خالی باشد (چاه معلق)، لازم است سازه کف چاهک به گونه ای تقویت گردد که کف آن حداقل داراي مقاومت مکانيکی 5000 نيوتن بر متر مربع باشد، همچنين باید:  

-   وزنه تعادل مجهز به سيستم ترمز ایمنی مستقل شده، یا 

-   ستون صلب و محکمی در امتداد مرکز وزنه تعادل از کف چاهک تا زمين امتداد یابد. 

3-6-2-2-15  چاهک باید از نظر نفوذ رطوبت به داخل دارای عایق بندی مناسب باشد. در صورتی که عمق چاهک بيش از دو و نيم متر باشد نصب در بازرسی با ابعاد حداقل 600 ميليمتر در 1400 ميلیمتر و یا نردبان با فاصله مناسب از دیواره چاه به نحوی که با قطعات متحرک داشته باشد حداقل 20 ميلیمتر الزامی است. همچنين زهکشی و یا تعبيه تمهيدات جمع آوری آب در مورد چاه هایی که در مسير آب های زیرزمينی قرار دارند الزامی است. 

4-6-2-2-15 در صورتیکه چاه آسانسور مشترک باشد باید این چاهک ها به نحو مقتضی از کف چاهک تا ارتفاع 2/5 متر جداسازی شوند و بتوان به صورت ایمن از طریق هر ورودی به چاهک مربوطه رفت و آمد نمود. 

چنانچه فاصله بين لبه سقف کابين و قسمت متحرک (کابين یا وزنه تعادل) آسانسور یا آسانسورهای مجاور هم کمتر از 300 ميلیمتر باشد جداسازي مذکور بایستی در سراسر ارتفاع چاه، با پهنای مؤثر امتداد یابد. اندازه پهنای مؤثر باید حداقل برابر پهنای قسمت متحرک به اضافه 0/1 متر در هر طرف باشد. این جداسازی با دیواره و یا فنس اجرا می شود. 

5-6-2-2-15 ضربه گيرها یا ستون های نشيمنگاه و ضربه گير کابين و وزنه تعادل، در فضاي داخلی چاهک و پایين ترین حد مسير حرکت کابين و وزنه تعادل قرار می گيرند. این ضربه گيرها یا ستون های نشيمنگاه باید به نحوی در کف چاهک نصب یا اجرا شوند که پس از برخورد کابين یا وزنه تعادل به آنها و فشرده شدن کامل، فضای خالی به عنوان جان‌پناه باقی بماند به گونه ای که بتوان مکعبی مجازی به ابعاد 500 × 600 × 1000 ميلیمتر روی یکی از وجوه چاهک ایجاد نمود. در صورتيکه ضربه گير وزنه تعادل متحرک باشد ارتفاع پایه ستون نشيمنگاه ضربه گير وزنه تعادل با هر مقداری مجاز می باشد. حداقل ارتفاع ستون نشيمنگاه ضربه گير کابين 500 ميليمتر می باشد. 

7-2-2-15 درهای طبقات، درها و دریچه های اضطراری و بازدید 

1-7-2-2-15 حداقل ارتفاع مفيد ورودی کابين در طبقات برای ورود عادی باید 200 سانتیمتر با رواداری 5 سانتیمتر باشد. 

2-7-2-2-15  درهای طبقات باید پس از نصب ریل های راهنما طبق نقشه های موردنظر به صورت کاملا شاقول شده نصب شوند و هيچ گونه شکاف یا جای باز غيرمعمول نداشته باشند. 

3-7-2-2-15 نصب هرگونه در اضافه به جز درهای مخصوص طبقات در ناحيه ورودی به کابين ممنوع می باشد. 

4-7-2-2-15 در آسانسورهایی که فاصله بين دو طبقه متوالی آن بيش از 11 متر باشد یک در اضطراری باید در محل مناسب در نظر گرفته شود به طوری که فاصله آن ها حداکثر 11 متر باشد،همچنين:  

- درهای بازرسی (درصورت وجود) باید داراي حداقل ارتفاع 1/4 متر و حداقل پهنای 0/6 متر باشند. 

- درهای اضطراري باید حداقل ارتفاع 1/8 متر و حداقل پهنای 0/35 متر باشند. 

- دریچه های بازدید (در صورت وجود) باید حداکثر 0/5 متر درازا و 0/5 متر پهنا داشته باشند. 

- کليه درها و دریچه های فوق الذکر باید به قفل ایمنی طبق مقررات بند 15-2-3-7-5 مجهز بوده و به سمت بيرون چاه باز شوند. 

5-7-2-2-15 نحوه باز و بسته شدن درها و دریچه های اضطراری چاه آسانسور باید به گونه ای باشد که از سمت بيرون بدون کليد باز نشوند، ولی از داخل به راحتی و بدون نياز به کليد باز و بسته شوند. همچنين در محل قفل، مدار الکتریکی توسط شرکت های سازنده آسانسور طراحی و نصب گردد که هنگام باز شدن آن ها کارکرد عادی آسانسور متوقف شود. 

6-7-2-2-15 برآمدگی یا فرورفتگی های پشت درهای طبقات (در نوع بدون در کابين، سمت چاه آسانسور) به نحوی باشد که سبب گير کردن ناخواسته دست یا لباس یا هرگونه شیء خارجی نگردد. حداکثر ناصافی مجاز 5 ميلیمتر می باشد. 

7-7-2-2-15 نباید هيچ گونه در، دریچه اضطراری و دریچه تخليه هوا در سمتی که وزنه تعادل قرار می گيرد، تعبيه گردد. 

تبصره: دریچه اضطراری برای ورود به بالاي کابين در زیر سطح سقف چاه یا یکی از دیواره های چاه از فضای موتورخانه به ابعاد 0/6 × 0/6 متر تعبيه شود که بازشوی آن به بيرون چاه بوده و طبق بند 15-2-2-7-5 دارای قفل ایمنی باشد. 

8-7-2-2-15 حداقل ارتفاع کف به کف دو طبقه متوالی در هر سمت چاه آسانسور (آسانسورهای با در رو به رو شامل این مورد نبوده و به صورت مجزا در نظر گرفته می شود) برای تعبيه در طبقه آسانسور طبق جدول 15-2-2-7-8 می باشد و طبقاتی که ارتفاع آن ها کمتر از ابعاد این جدول می باشد به عنوان طبقه توقف محسوب نشده و آسانسور نباید در آن طبقه توقف نماید. 

9-7-2-2-15 در آسانسورهای گروهی (2 آسانسور یا بيشتر) در کف موتورخانه و در امتداد پاگرد جلوی در طبقه آخر دریچه ای برای حمل متعلقات داخل موتورخانه مانند موتور گيربکس، تابلو کنترل به توقف آخر تعبيه شود که بازشوی آن به سمت موتورخانه باشد ابعاد این دریچه متناسب با اندازه های سيستم محرکه یا وسایل سنگين داخل موتورخانه در نظر گرفته شود. همچنين قلاب سقف یا مونوریلی در سقف موتورخانه تعبيه گردد که روی این دریچه نيز کاربرد داشته باشد. 

10-7-2-2-15  طراحی و نصب درها یا دریچه ها و یا قطعات آن‌ها باید به گونه ای باشد که در اثرحوادث عادی مانند ضربه، حریق، ترکيدگی لوله های آب و غيره به داخل چاه آسانسور سقوط ننماید. 

8-2-2-15 تخليه هوای چاه و موتورخانه 

1-8-2-2-15 هوای چاهی که آسانسور را در خود جاي داده و بيش از دو طبقه امتداد داشته باشد باید مستقيما یا از طریق موتورخانه به فضای آزاد تخليه شود. مساحت دریچه تخليه هوا نباید کمتر از 1 درصد مساحت مقطع چاه آسانسور باشد. 

2-8-2-2-15  در صورتی که سرعت آسانسور بيش از 2/5 متر بر ثانيه باشد سطح تخليه هوا باید حداقل 0/3 متر مربع باشد. 

3-8-2-2-15  اگر تعداد دو یا سه آسانسور در یک چاه مشترک قرار گيرند سطح دریچه تخليه هوا (تهویه) 0/3 مترمربع کافی می باشد. ولی برای چهار آسانسور می بایستی به 0/4 متر مربع افزایش یابد و به نحوي محافظت شود که از نفوذ باران و برف، ورود پرندگان و حيوانات دیگر به چاه جلوگيری شود. 

4-8-2-2-15  دریچه تخليه هوا باید به صورت دستی عمل نماید. 

5-8-2-2-15  چاه آسانسور نباید وسيلهء تخليه هوای ساختمان باشد. 

6-8-2-2-15  تخليه هوای چاه هر گروه آسانسور مستقل از چاه های گروه دیگر خواهد بود.

بنابراین نباید بين آنها ارتباط تخليه هوا وجود داشته باشد. 

9-2-2-15 رواداری های اجرای چاه 

1-9-2-2-15  در اجرای سازه چاه آسانسور با توجه به نوع سازه و پوشش دیواره ها، رواداری های ذکر شده در سایر مباحث مقررات ملی ساختمان لازم الاجرا م یباشد. 

2-9-2-2-15  رواداری شاقول بودن دیواره های داخل چاه آسانسور مطابق جدول 15-2-2-9-2 می باشد، در صورت عدم رعایت این اندازه ها، ابعاد مفيد چاه پس از کسر ناشاقولی ها ملاک عمل می باشد. 

3-9-2-2-15  در صورتی که چاه دارای چند آسانسور باشد خطوط شاقولی در سمت مجاور آسانسورها باید حداقل 200 ميلی متر فاصله داشته باشند (مطابق شکل 15-2-2-9 3 با در نظر گرفتن تيغه جداساز)، همچنين رواداری ناشاقولی در محل های قيدشده با حرف "L"  حداکثر 25 ميلی متر است. 

4-9-2-2-15  نظر به اینکه در سازه های مرتفع (برج ها) تغييرمکان جانبی مجاز تحت تأثير نيروهای باد در نظر گرفته می شود، لذا باید تمهيدات خاصی برای این منظور در طراحی آسانسور مدنظر قرار گيرد.