مبحث یازدهم مقررات ملی ساختمان : طرح و اجرای صنعتی ساختمان ها (1400) | پ-٣-۶ توسعه صنعتى كشور همراه با توسعه اشتغال

بر مبنای محاسبات صورت گرفته در سند راهبردی و چشمانداز كلان بخش مسكن در افق 1405، به طور میانگین ساخت یک میلیون واحد مسکونی جدید در سال، لازم است. این، در حالى است كه میانگین ساخت و ساز سالانه در دهه ٧۵ تا ٨۵ خورشیدی برابر با ۵٠٠ هزار واحد و برای دوره ٨۵ تا ٩٠ (با توجه به طرح ساخت مسكن مهر در اين دوره) ٨٠٠ هزار واحد بوده است. به عبارت ديگر، برای رسیدن به ساخت و ساز مورد نظر در سند چشم انداز با روش های ساخت متداول، لازم است تا نیروی کار شاغل در بخش مسکن افزایش پیدا کند.

از طرف دیگر، نیروی کار جامعه امروزی، آرام آرام به سمت اخذ تحصیلات عالی پیش میرود. اين موضوع، باعث مى‌شود تا در بلندمدت، بازار توليد ساختمان‌هاى سنتى با كمبود نيروى كار مواجه شود؛ چرا که نیروی کار تحصیل کرده دیگر نخواهد توانست به عنوان یک کار گر ساده نسبت به ساخت و اجرای ساختمان مبادرت ورزد. اجرای ساختمان با روش‌های صنعتی و فناورى‌هاى جديد، نياز به گروه‌های مجرب و آموزش ديده دارد. از اين رو، در صورت مديريت درست سيستم آموزش عالى، نيروى كار تحصيل كرده امروزى، رغبت بيشترى براى فعاليت در اين عرصه خواهد داشت و طبيعتا صنعت ساختمان فضای کار وسیعی برای نیروهای آماده به كار امروزى، هم در واحدهاى صنعتى تولید مصالح ساختمانی و هم در کار گاههای ساختمانی ایجاد خواهد کرد.

بنابراین، استفاده از روش های صنعتی براى توليد مسكن به منظور تامين اهداف راهبردی كشور اجتناب ناپذیر است. از طرف دیگر، تحقق این مهم فقط در صورت ایجاد تحول و به روز نمودن تحصيلات عالى و افزايش ارتباط دانشكاه و صنعت امكان پذير خواهد بود. اين روند در بلندمدت، موجب توسعه صنعتی کشور همراه با توسعه اشتغال نیروی کار تحصیل کردە در بخش مسكن خواهد شد.