آیین نامه طراحی ساختمان ها در برابر زلزله : استاندارد 2800 (ویرایش چهارم) | 12-3 ﺗﺮﻛﻴﺐ ﻧﻴﺮوی زﻟﺰﻟﻪ ﺑﺎ ﺳﺎﻳﺮ ﺑﺎرﻫﺎ

ﻧﻴﺮوﻫﺎي زﻟﺰﻟﻪ ﻛﻪ ﺑﺮ اﺳﺎس ﺿﻮاﺑﻂ ﺑﻨﺪﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ اﻳﻦ ﻓﺼﻞ ﻣﺤﺎﺳﺒﻪ میﺷـﻮﻧﺪ، ﺑﺎﻳـﺪ ﺑـﺮ ﻃﺒﻖ ﺿﻮاﺑﻂ ﻣﺒﺤﺚ ﺷﺸﻢ ﻣﻘﺮرات ﻣﻠـﻲ ﺳـﺎﺧﺘﻤﺎن ﺑـﺎ ﺳـﺎﻳﺮ ﺑﺎرﻫـﺎی وارد ﺑـﺮ ﺳـﺎﺧﺘﻤﺎن، ﺗﺮﻛﻴﺐ ﺷﻮﻧﺪ.

1-12-3 در ﺻﻮرتی ﻛﻪ ﻃﺮاحی ﺳﺎزه ﺑﻪ روش ﺗﻨﺶ ﻣﺠﺎز اﻧﺠﺎم ﺷﻮد، در ﺗﺮﻛﻴﺐ ﺑﺎرﻫـﺎی زﻟﺰﻟﻪ ﻃﺮح ﺑﺎ ﺳﺎﻳﺮ ﺑﺎرﻫﺎ، ﺑﺎرﻫﺎی ﺟﺎنبی و ﻗـﺎﺋﻢ زﻟﺰﻟـﻪ ﺑﺎﻳـﺪ ﻣﻄـﺎﺑﻖ ﺑﻨـﺪ (3-3-1-1) ﺑـﺮ ﺿﺮﻳﺐ 1/4 ﺗﻘﺴﻴﻢ ﺷﻮﻧﺪ. در ﺣﺎلتی ﻛﻪ ﺑﺮ ﻃﺒـﻖ آﻳـﻴﻦﻧﺎﻣـﻪ ﻃﺮاحی، ﻧﻴـﺮوی زﻟﺰﻟـﻪ ﺑﺎﻳـﺪ ﺑـﺎ در ﻧﻈـﺮ ﮔـﺮﻓﺘﻦ اﺛـﺮ اﺿﺎﻓﻪ ﻣﻘﺎوﻣﺖ در ﻛﻨﺘﺮل اﺟﺰای ﺳﺎزه ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﮔﻴﺮد، ﺑﺎر ﺟﺎنبی زﻟﺰﻟﻪ ﻃـﺮح ﺑﺎﻳـﺪ ﭘﺲ از ﺿﺮب در 0/7 در ﺿﺮﻳﺐ اﺿﺎﻓﻪ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﺿﺮب ﺷﺪه و در ﺗﺮﻛﻴﺐ ﺑﺎرﻫـﺎ ﻟﺤـﺎظ ﺷـﻮد ولی ﻧﻴﺎزی ﺑﻪ در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺿﺮﻳﺐ اﺿﺎﻓﻪ ﻣﻘﺎوﻣﺖ در ﻣﺆﻟﻔﻪ ﻗﺎﺋﻢ زﻟﺰﻟﻪ نمی ﺑﺎﺷﺪ.

2-12-3 در ﺻﻮرﺗﻲ ﻛﻪ ﻃﺮاﺣﻲ ﺳﺎزه ﺑﺮ اﺳﺎس ﻣﻘﺎوﻣﺖ اﻧﺠﺎم ﺷﻮد، درﺗﺮﻛﻴﺐ ﺑﺎرﻫﺎی زﻟﺰﻟﻪ ﻃﺮح ﺑﺎ ﺳﺎﻳﺮ ﺑﺎرﻫﺎ، ﺑﺎرﻫﺎي ﺟﺎنبی و ﻗﺎﺋﻢ زﻟﺰﻟﻪ ﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎ ﺿﺮﻳﺐ ﺑﺎر 1/0 در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ. در ﺣﺎلتی ﻛﻪ ﺑﺮ ﻃﺒـﻖ آﻳـﻴﻦﻧﺎﻣـﻪ ﻃﺮاحی، ﻧﻴـﺮوی زﻟﺰﻟـﻪ ﺑﺎﻳـﺪ ﺑـﺎ در ﻧﻈـﺮ ﮔـﺮﻓﺘﻦ اﺛـﺮ اﺿﺎﻓﻪ ﻣﻘﺎوﻣﺖ در ﻛﻨﺘﺮل اﺟﺰای ﺳﺎزه ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﮔﻴﺮد، ﺑﺎر ﺟﺎنبی زﻟﺰﻟﻪ ﻃـﺮح ﺑﺎﻳـﺪ در ﺿﺮﻳﺐ اﺿﺎﻓﻪ ﻣﻘﺎوﻣﺖ ﺿﺮب ﺷﺪه و در ﺗﺮﻛﻴﺐ ﺑﺎرﻫﺎ ﻟﺤـﺎظ ﺷـﻮد و ﻧﻴـﺎزی ﺑـﻪ در ﻧﻈـﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﺿﺮﻳﺐ اﺿﺎﻓﻪ ﻣﻘﺎوﻣﺖ در ﻣﺆﻟﻔﻪ ﻗﺎﺋﻢ زﻟﺰﻟﻪ نمیﺑﺎﺷﺪ. در ﻃﺮاحی ﺳﺎزهﻫﺎی بتنی ﻛﻪ ﺑﺮ اﺳﺎس آﻳﻴﻦﻧﺎﻣﻪ ﺑﺘﻦ اﻳﺮان " آﺑﺎ " ﻃﺮاحی میﺷﻮﻧﺪ، ﻣﻘـﺎدﻳﺮ ﺑﺎر زﻟﺰﻟﻪ ﺑﺎﻳﺪ در ﺿﺮﻳﺐ 0/85 ﺿﺮب ﺷﺪه و در ﺗﺮﻛﻴﺒﺎت ﺑﺎر ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﮔﻴﺮد.