٩-پ١-٢-١ ضوابط طرح مخلوط و خواص بتن
در جدول ٩-پ١-٢، ضوابط طرح مخلوط و خواص بتن براى شرايط محيطى در معرض يون هاى كلرید ارائه شده اند.

٩-پ١-٢-٢ مقدار مجاز يون هاى كلريد در بتن
٩-پ١-٢-٢-١ به منظور حفاظت میلگردها در برابر خوردگى، مقدار كلريد قابل حل در آب و يا در اسید در بتن در سن ٢٨ روز، نبايد از مقادير حداكثر مجاز داده شده در جدول ٩پ١-٣ تجاوز كند.

٩-پ١-٢-٢-٢ به منظور اعمال پارامترهاى دوام در طراحى، علاوه بر مقاومت مشخصه، بايد آزمايش هاى جذب آب، نفود آب و نفوذ يون هاى كلريد در نظر گرفته شوند. محدوديت هاى لازم برای آزمایشهای نفود پذیری در جدول ٩پ١-٢ آورده شده اند.

[١] مقاومت هاى الكتريكى چهار نقطهاى وتر براى آزمونههاى استوانهاى 15٠*30٠ ميلى متر داده شده اند. در صورتى كه از استوانهى 1٠٠*2٠٠ ميلى متر استفاده شود، معيارهاى مندرج در جدول بايد در 1/25 ضرب كردند.
[٢] مقاومت الكتريكى حجمى، با هدايت الكتريكى بتن (رديف) رابطهى معكوس دارد. بنا بر اين اگر معكوس هدايت الكتريكى در عدد ١٠٠٠ ضرب شود، مقدار مقاوت الكتريكى حجمى بتن بر حسب اهم - متر به دست مى آيد؛ كه معمولاً در حدود دو سوم مقاومت الكتريكى چهار نقطهاى ونر است.
تذكرات مهم:
سن آزمايش هاى فوق ٢٨ روز در تظر گرفته شده است: چنان چه از سيمان هاى آميخته يا مواد بودرى معدنى جاى گزين سيمان به جز دوده ى سيليس استفاده شود، اجازه داده مى شود با نظر تهيه كنندهى مشخصات فنى پروژه، با توجه به ميزان كندى بيشرفت هيدراته شدن مواد مكمل سيمان، آزمايش هاى فوق در سن 56 يا ٩٠ روز انجام شوند و از معيارهاى مربوط يه ٢٨ روز استفاده كردد تا اطمينان بيش ترى به وجود أيد.
- انجام آزمايش هاى رديفهاى ١ يا ٢ (جذب آب وعمق نفوذ آب) براى طرح مخلوط به همراه دو آزمايش از رديفهاى ٣ تا 6 در شرايط محيطى ستون هاى ٣،٢ و4 الزامى است. در مورد ستون ١، علاوه بر آزمايش هاى رديف ١ يا ٢، صرفاً يك آزمايش از رديف هاى ٥ و۶ لازم است انجام شود.
در رابطه با كنترل بتن در كاركاه، انجام آزمايش رديف ١ به همراه يكى از آزمايش هاى رديفهاى ٣ تا 6 ضرورت دارد. در مورد شرايط محيطى ١، صرفا مى توان از أزمايش رديف ١ استفاده تمود؛ هر چند توصيه مى شود بكى از أزمايش هاى رديف ٥ يا 6 نيز انجام شود در شرايط جزر و مد يا ياشش آب دريا، ويا قرار داشتن تا فاصلهى ١٠٠٠ مترى از ساحل، آزمايش رديف ١ به همراه دو أزمايش از بين آزمايش هاى رديف ٣ تا 6 اجبارى است.
٩-پ١-٢-٣ پوشش بتنى روى ميلگرد ها
٩-پ١-٢-٣-١ پوشش بتنى روى ميلگرد ها برابر است با حداقل فاصلاى بين سطح بتن تا نزديكترين رويه ميلگرد ، اعم از طولى يا عرضى و يا سيم آرماتوربندى.
٩-پ١-٢-٣-٢ ضخامت پوشش بتنى میلگردها متناسب با شرايط محيطی و نوع قطعهى مورد نظر، نباید از مقادير داده شده در جدول ٩-پ١-۵ و موارد (الف) و (ب) زير كمتر باشد.
الف) قطر ميلگرد ها؛
ب) چهار سوم بزر گترین اندازهی اسمی سنگ دانهها.
٩-پ١-٢-٣-٣ در مواردى كه از نرم افزارها يا مدل هاى طراحى براساس دوام استفاده مى شود، ضخامت پوشش بدست آمده از آن ها بايد ملاك عمل قرار گيرد.
٩-پ١-٢-٣-۴ در صورتی كه بتن داراى سطح فرو رفته وبرجسته (نقش دار يا داراى شكستكى) باشد، ضخامت پوشش بايد در عمق فرو رفتگى ها اندازه گيرى شود.
٩-پ١-٢-٣-۵ میلگردها و تمامی قطعات و صفحههای فولادی پیش بينى شده براى توسعهى آیندهى ساختمان بايد به روش مناسب در مقابل خوردگى محافظت شوند.
٩-پ١-٢-٣-۶ در صورتى كه لازم است عضوى داراى درجهى آتشپادى معينى باشد، حداقل ضخامت پوشش بتن محافظ ميلگردها در برابر حريق بايد ضوابط مربوط به پيوست ٩-پ٢ مقاومت در برابر آتش را تأمين نمايد.

- روادارى منفى مجاز ضخامت پوشش بتنى روى مبلكردها حداكثر (١٠-) ميلى متر است
- در صورتى كه حفاظتهاى سطحى بتن با مواد مناسب اعمال شوند، مقادير پوشش بتنى را مى توان كاهش داد. ميزان كاهش بايد يراساس نوع پوشش و نتایج مطالعات آزمايشگاهى بدست آيد.
- اگر ردهى بتن (مقاومت مشخصه) بيشتر از جداقل ردهى مندرج در جدول ٩ب ١-٢ باشد و ردهى بتن به اتدازهى ٥ مگاپاسكال بالاتر از حدافل رده باشد، ميتوان ٥ ميلى متر مقدار پوشش را كاهش داد.
- براى ميلگرد با قطر بيش از ٣ ميلى متر، مقادير پوشش بايد ١٥ درصد اضافه شود
- حداكثر مقدار پوشش روى ميلگرد تبايد از ١/١٥ برابر مقدار "حداقل" بيشتر شود.