مبحث نهم مقررات ملی ساختمان : طرح و اجرای ساختمان های بتن آرمه (1399) | ٩-پ١-٨ الزامات دوام بتن براى سايش و فرسايش

٩-پ١-٨-١ بتن‌هایی كه در معرض عوامل سايشى قرار مى گيرند، بايد با انجام تمهيدات لازم، مقاومت مورد نياز را دارا باشند.

٩-پ١-٨-٢ انواع كف هاى بتنى كه در معرض عوامل سايشى قرار مى گيرند، در جدول ٩-پ١-١١ طبقه بندى شده اند.

٩-پ١-٨-٣ حداقل مقاومت فشارى وحداكثر اسلامپ لازم براى 4 دسته كف هاى طبقه بندى شده در جدول ٩-پ١-١١، بايد مطابق جدول ٩-پ١-١٢ تامین گردند.

٩-پ١-٨-۴ حداقل و حداکثر مواد سیمانی مصرفى براى ساخت كف هاى بتنى مقاوم در برابر سایش، در جدول ٩-پ١-١٣ آورده شداند.

٩-پ١-٨-۵ برای افزایش مقاومت سایشی بتن، میتوان از سنگ دانه‌های ريز با سختى زياد، دوده ى سيليسى، بليمر شيرهى لاستيك یا تركیبى از آن ها استفاده نمود.

٩-پ١-٨-۶ سنگ دانه‌های مصرفی براى بتن كف هاى در معرض سايش، بايد ويزكى هاى مندرج در استاندارد ملی ٣٠٢ را كه از آزمایش مقاومت سايشى سنك دانه ها با روش استاندارد ملى 8447 به دست می آيند، دارا باشند.

٩-پ١-٨-٧ حداكثر مقاومت سايشى كف هاى بتنى با استفاده از آزمايش استانداردهاى ملى ٢٠١٨٥، ٢-٧٥٥ و ١٧٣٠٨ بايد مطابق با الزامات جدول ٩پ١-14 باشد.

[١] حداكثر ميزان اسلامب ارايه شده در جدول، مقادير اسلامب قبل از افزودن روان كننده است و ضمنا تبايد از اسلامپ طرح مخلوط بيشتر باشد. يس از افزودن روان كننده، محدوديتى وجود ندارد مگر اين كه در طرح مخلوط محدوديتى بيش بينى شده باشد.