مبحث نهم مقررات ملی ساختمان : طرح و اجرای ساختمان های بتن آرمه (1399) | ٩-پ٢-٢ تعاريف

در این پیوست تعاريف زير مورد استفاده قرار مى گيرند:

٩-پ٢-٢-١ فاصلەی محوری، a

a عبارت از فاصله‌ى محور ميلگرد طولى مقطع تا نزديكترين رويەى بتنى عضو كه در معرض اتش سوزى قرار مى گيرد، مطابق شكل ٩-پ٢-١ مى باشد.

٩-پ٢-٢-٢ فاصله ى محورى متوسط، am

وقتی میلگرد‌های طولى در چند لايه در مقطع قرار داده شداند، فاصله‌ى محورى متوسط، am، برای تعداد کل میلگرد‌های تحتانی از رابطه‌ی (٩-پ٢-١) محاسبه می شود:

كه در آن مطابق شكل ٩-ب٢-٢، Asi عبارت از سطح مقطع ميلگرد i ام، و ai فاصلەی محورى آن ميلگرد مى باشد.

٩-پ٢-٢-٣ مقاومت در برابر آتش

توانايى عملكرد مطلوب سازه و يا هر جزء أن (حفظ توانايى باربرى، ويا قابليت جدا سازى فضاها برای جلوگیری از توسعه ی آتش سوزی) در اثر یک آتش سوزى مشخص و براى مدت زمان مشخص را مقاومت در برابر آتش سوزى مى نامند.

٩-پ٢-٢-٢ مدت زمان مقاومت در برابر آتش؛ FRR

عبارت است از مدت زمان مورد نیاز برای آن كه يک عضو در شرايط آزمايش آتش استاندارد، کفایت ساز‌ه‌ای، انسجام و يا عایق بودن خود را از دست بدهد. اين زمان بر حسب دقيقه مى باشد. شرائط آتش استاندارد در مبحث سوم مقررات ملى ساختمان تعريف شده است.

٩-پ٢-٢-۵ کفایت سازەای

عبارت از توانایى يک عضو در تامين شرايط سازهاى (تحمل بارهاى وارده) است، وقتى كه تحت اثر آتش سوزى قرار ميگيرد.

٩-پ٢-٢-۶ انسجام یا یکپار چگی

به توانایی یک عضو جدا کننده آتش مانند دال یا دیوار، در جلوگیری از عبور شعله و یا گازها در هنگام آتش سوزی از یک طرف به طرف دیگر آن، یکپارچگی یا انسجام گفته میشود.

٩-پ٢-٢-٧ عايق بودن

به توانایی یک عضو جدا کننده آتش برای محدود كردن دمای سطح آن در هنگامى كه سطح مقابل آن در معرض آتش سوزی قرار می گيرد، عايق بودن  عضو گفته می شود.