مبحث نهم مقررات ملی ساختمان : طرح و اجرای ساختمان های بتن آرمه (1399) | ٩-پ٢-٥ مدت زمان مقاومت در برابر آتش (FRR) در تیرها

تيرها از نظر مقاومت در برابر آتش به دو گروه تقسيم مى شوند:

٩-پ٢-۵-١ تیر‌هایی که در بام ها يا كف ها قرار دارند

این تیرها شامل تیر‌هایی است كه در قسمت فوقانی با دال طبقه به صورت یكپارچه ریخته شده و یا با یک دال در روی آنها حفاظ ایجاد میشود؛ و عرض جان آنها در ارتفاع مقطع ثابت بوده و يا به صورت يكنواخت با عمق تير تغيير ميكند.

در این تیرها، عرض جان تير، b، كه در راستاى محور پايينترين لايهى آرماتورهاى طولى تحتانى اندازه گيرى ميشود؛ و همچنين فاصله‌ى محورى متوسط از أرماتورهاى طولى تحتانى، نبايد از مقادير به دست آمده از دياگرام هاى ٩-پ٢-٣ براى تيرهاى ساده، و ٩-پ٢-٢ براى تيرهاى پیوسته، برای FRR مورد نظر کمتر باشد. تیر‌های پیوسته په تیر‌هایی گفته میشوند که در یک یا هر دو انتهای دهانه از نظر خمشی به صورت پیوسته طراحی شده باشند.

٩-پ٢-۵-٢ تیرها یی که از هر طرف در معرض آتش هستند

دراين تيرها مدت زمان مقاومت در برابر آتش FRR برای تیر‌های ساده و پیوسته بايد به ترتيب از دياگرام‌هاى ٩-پ٢-٣ و ٩-پ٢-4 به دست آمده وعلاوه بر ملاحظات قبلى، موارد (الف) تا (ب) در زير نيز بايد رعايت شود:

الف-ارتفاع كل مقطع تير نبايد از كمترين بعد جان تير (b) براى زمان مقاومت در برابر آتش (FRR) مورد نظر كمتر در نظر گرفته شود.

ب-سطح مقطع تير نبايد از دو برابر سطح مربعى كه ضلع أن برابر با مقدار به دست آمده از بند ٩-پ٢-٥-١ است، كمتر باشد.

پ-فاصله‌ى محورى متوسط، am، كمتر از مقدار تعيين شده براى حداقل اندازه‌ى b نباشد. اين مقدار براى تمام آرماتورهاى طولى مقطع استفاده ميشود.