٩-١١-٧-١ كليات
٩-١١-٧-١-١ سیستم تیرچەی بتنی یک طرفە متشکل از تر کیب یک پارچهای از تیرچههای با فواصل منظم و يک دال فوقانى است كه براى باربرى در يك راستا طراحى شده است.
٩-١١-٧-١-٢ ضوابط ومحدوديتهاى تيرچههاى بتنى در بخش ٩-١١-٧-٢ بيان شده اند. علاوه بر اين ضوابط، تيرچههاى خربايى بايد بااستاندارد ملى شماره ى ١-٢٩٠٩ مطابقت داشته باشند. تیرچەهاى پيش تنيده بايد ضوابط استاندارد ملى شماره ى ٣-٢٩٠٩ را اقناع نمايد.
٩-١١-٧-٢ محدوديت ها و ضوابط
٩-١١-٧-٢-١ عرض تيرچه در هيچ موقعيتى از ارتفاع آن، نبايد كمتر از ١٠٠ ميلى متر باشد. ارتفاع کل تيرچه نباید بیشتر از سه و نیم برابر حداقل عرض آن باشد. فاصلهی آزاد بین تيرچه ها نبايد بيشتراز ٧٥٠ ميلى متر باشد.
٩-١١-٧-٢-٢ مقاومت برشى تأمين شده توسط بتن در تيرچه را میتوان به اندازهى ده درصد بيشتر از مقدار ذكر شده در فصل ٩-٨ اين آيين نامه در نظر گرفت. مقاومت برشى تيرچه را مىتوان با استفاده از آرماتور برشى افزايش داد.
٩-١١-٧-٢-٣ به منظور تأمين يك پارچكى سازه اى، حداقل يك آرماتور در پايين هر تيرچه بايد پیوسته بوده و مهار کافی داشته باشد تا در تکیهگاه به تنش جاری شدن خود برسد.
٩-١١-٧-٢-4 میلگردهاى عمود بر تيرچه در دال فوقانى بايد بر اساس خمش وبادر نظر گرفتن بارهاى متمركز محتمل تأمين شوند. ضوابط حداقل وفواصل اين میلگردها بر اساس ضوابط آرماتور افت وحرارت مطابق بخش ٩-١٩-4 تعيين مىشوند.
٩-١١-٧-٢-5 سيستم تيرچههاى يک طرفه كه مشمول ضوابط بندهاى ٩-١١-٧-١-١ و ٩-١١-٧-٢-١ نمىشوند، بايد به صورت سيستم تير ودال طراحى شود.
٩-١١-٧-٢-۶ در سیستم هایی كە از اجزای پر کنندەی دائمی، مانند بلوكهاى سفالى ويا بتنى، در فواصل بين تيرچه ها استفاده مى شود و مقاومت فشارى مصالح اين اجزا حداقل برابر با مقاومت مشخصهى بتن تيرچه ها است، بايد ضوابط (الف) و (ب) به صورت زير را اعمال نمود.
الف- ضحامت دال روی اجزای پر کننده نباید از یک دوازدهم فاصله ی آزاد بین تيرچه ها و ۴٠ ميلى متر كم تر اختيار شود.
ب- میتوان از مقاومت جدارههای قائم این اجزا كه در تماس با تیرچه ها هستند، در محاسبه ى مقاومت برشى و مقاومت خمشى منفى تيرچه ها استفاده نمود. از مقاومت ساير قسمتهاى اجزاى بر كننده در مقاومت سيستم صرف نظر مى شود.
٩-١١-٧-٢-٧ در سيستم هايى كه از قالب موقت استفاده میشود، و نيز در حالتى كه اجزاى پر كننده مشمول ضابطه ى بند ٩-١١-٧-٢-۶ نمىشوند، ضخامت دال نبايد از يك دوازدهم فاصله ى آزاد بين تيرچه ها و ٥٠ ميلى متر كم تر باشد.