مبحث نهم مقررات ملی ساختمان : طرح و اجرای ساختمان های بتن آرمه (1399) | ٩-١٨-١ گستره

٩-١٨-١-١ ضوابط این فصل به روش‌های مهار به بتن برای انتقال بار‌های سازەای كششی، برشى و يا تركيب آنها اختصاص داشته و شامل موارد زير هستند:

الف - اتصال اعضاى سازه‌اى به يكديكر؛

ب - اتصال قطعات الحاقی مربوط به ایمنی به اعضای ساز‌های مانند سیستم‌های آب پاش، لوله‌‌های تاسیساتی سنگین آويزان، نرده‌ هاى جان پناه ها، وغيره.

سطوح ايمنى سازه‌اى مورد نظر در اين فصل براى دوران بهره بردارى بوده والزاما شرايط كوتاه مدت حين ساخت را شامل نمى‌شوند.

٩-١٨-١-٢ ضوابط طراحى اين فصل براى انواع مختلف مهارهاى زير مى باشند:

الف - مهارهاى تعبيه شده قبل از بتن ريزى (شكل ٩-١٨-١-الف) شامل پيچ هاى مستقيم با مهره در دو انتها، پيچ هاى سر دار و گل‌میخ‌‌های سر دار، و پيچ‌هاى با قلاب ٩٠ و ١٨٠ درجه. ابعاد هندسی این مهارها باید به گونه اى باشند كه مقاومت بيرون كشيدكى بيشتر يا مساوى  1.4Np در بتن ترک نخورده را تحمل نمايند؛ كه در آن Np بر اساس بند ٩-١٨-4-٣-٢ محاسبه ميشود.

ب - مهار‌های کاشتنی چسبی، انبساطی (نصب به روش کنترل جا بە جایی یا پیچش) و زیر چاكى. (شكل ٩-١٨-١-ب). مناسب بودن این مهارها برای کاربرد در بتن ترک نخوردە یا بتن ترك خورده، و يا كاربرد لرزه‌اى وساير الزامات، بايد بر اساس تامين ضوابط مراجع ٩-١٨-١ و ٩-١٨-٢ يا مدرك ارزيابى اروپايى (European Assessment Document (EAD)) که در ادامه اين فصل از آنها تحت عنوان مراجع مورد تائید یاد میشود- بررسی گردد.

انطباق با ضوابط مراجع مورد تائيد بايد توسط يك مركز آزمايشكاهى مستقل انجام شود. در اين راستا میتوان از كزارشات ارزيابى مطابق مراجع ٩-١٨-٣ و ٩-١٨-4 يا ارزيابى فنى اروپايى  (European Technical Assessment (ETA)) جهت بررسى مناسب بودن مهار كاشتنى خاص براى كاربرد مورد نظر استفاده نمود.

ج - قطعات الحاقى با زبانه‌ى برشى

٩-١٨-١-٣ ضوابط اين فصل شامل مهارهاى زير نيستند:

الف - ميخ ها و يا پيچ‌هاى خاص؛

ب - پيچ هايى كه از كل ضخامت قطعه مى كذرند ودر دو انتها با مهره سفت مى‌شوند؛

پ - مهار‌های چند تایی متصل به یک صفحەى فولادى انتهايى مشترک؛

ت - مهار‌های گروتى؛

ث - مهارهاى ميخى يا پيچى نصب شده با دستگاه‌هاى عمل كننده با فشار هوا يا فشار ناشى از واكنش شیمیایی انفجاری.

٩-١٨-١-۴ موارد زير در انتخاب، طراحی و نصب مهار باید در نظر گرفته شوند.

الف- انتخاب نوع مهار بايد با در نظر گرفتن موارد زير انجام شود:

    -     مناسب بودن مهار براى كاربرد در بتن ترك خورده يا ترك نخورده و نيز كاربرد لرزهاى.

    -     لرزه خيزى ساخت كاه ودر صورت لزوم در نظر گرفتن الزامات لرزه‌اى بخش ٩-١٨-٨.

    -     ضوابط اين فصل را نمى توان براى طراحى مهارهايى به كار برد كه در نواحى تشكيل مفصل‌هاى پلاستيك در اعضاى بتنى تحت نيروهاى زلزله قرار دارند.

    -     فولاد مهار بايد از نوع آجدار مطابق بخش ٩-4-۵-١ و در سازه‌هاى با شكل پذيری زياد تامين كننده‌ى ضوابط بند ٩-4-٨-٩ باشد.

    -     پوشش مناسب بر اساس شرايط محيطى (الزامات دوام) وضوابط مقاومت در برابر آتش بايد براى مهار و ملحقات آن تامين شوند.

ب- کاشتن مهار‌های چسبى در بتن بايد حداقل ٢١ روز بس از بتن ريزى انجام شود.

پ- عمليات سوراخ كارى بتن سخت شده، تميز كارى سوراخها و نصب مهار بايد بر اساس روش تعيين شده توسط شركت سازنده ى مهار كاشتنى انجام شوند.

ت- حين عمليات سوراخ كارى، میلگردهاى مجاور سوراخ كاشت نبايد آسيب ببينند. در اعضاى پیش تنیده، فاصله‌ی حداقل سوراخ و ميلگرد پيش تنيدگى نبايد از ٥٠ ميلى متر كمتر باشد.

ث- سوراخ هايى كه نيمه كاره رها مى‌شوند، بايد توسط ملات با مقاومت بيش‌تر از مقاومت بتن پایه و بدون جمع‌شدگی پر شوند.

ج- آرماتورهايى كه با طول مهارى خود جزئى از مقاومت مهار را تامين مى كنند، بايد بر اساس ضوابط فصل ٩-٢١ طراحى شوند.

چ- برداشتن و نصب مجدد مهارهاى كاشتنى مكانيكى شامل مهارهاى انبساطى و زير چاكى مجاز نيست.

٩-١٨-١-۵ كاربردهايى كه به طور عمده شامل بارهاى با تكرار بالا و يا بارهاى ضربه اى هستند، در اين فصل پوشش داده نشده‌اند.