مبحث نهم مقررات ملی ساختمان : طرح و اجرای ساختمان های بتن آرمه (1399) | ٩-١٨-٧ الزامات فاصله‌ی مهارها از يكديگر، فاصله از لبه‌ها و حداقل ضخامت برای جلوگیری از وقوع گسیختگی دو نيم شدگى بتن

حداقل فاصله‌ی مهارها از يك ديكر، حداقل فواصل از لبه ها، وحداقل ضخامت اعضا بايد بر اساس الزامات این بند تعیین شوند؛ مگر آن که آرماتور‌های اضافی برای كنترل گسيختگى دو نيم شدگى تامين شوند. استفاده از فواصل و ضخامت هاى كمتر، مبتنى بر نتايج آزمايش هاى مورد استناد مراجع مورد تاييد مجاز مى باشد.

٩-١٨-٧-١ حداقل فاصله‌ی مركز تا مركز مهارها وفاصله از لبه بايد بر اساس جدول 9-18-6 تعيين شوند.

٩-١٨-٧-٢ در مهارهایی که در نصب آنها نیروی دو نیم شدگى ايجاد نشده و تحت پيچش قرار نمی گيرند، اگر فاصله از لبه‌ها يا فاصلەى مهارها از يك ديگر كمتر از مقادير بند ٩-١٨-٧-١ باشند، ميتوان در بند ٩-١٨-٧-١ به جاى  da  از قطر فرضى كوچكتر d'a   استفاده نمود؛ مشروط بر آن كه نيروهاى محاسباتى اعمالى بر مهار، به مقادير مقاومتى محاسبه شده با قطر كوچكتر d'a  محدود شود.

٩-١٨-٧-٣ مقدار  hef  براى مهارهاى كاشتنى انبساطى يا زير چاكى، نبايد از دو سوم ضخامت عضو،  ha ، وضخامت عضو منهاى ١٠٠ ميلى متر بيش تر باشد.

٩-١٨-٧-۴ فاصله‌ی بحرانى از لبه،  Cac ، نباید از مقادير زير کمتر باشد؛ مگر آن كه اين فاصله بر اساس آزمايش هاى مبتنى بر مراجع مورد تاييد، تعيين شود.

- براى مهارهاى چسبى: 2hef

- برای مهار‌های زير چاكى: 2.5hef

- براى مهارهلى انبساطى: نصب شده با اعمال بيجش، 4hef

- براى مهارهاى انبساطى: نصب با اعمال جا به جايى، 4hef

٩-١٨-٧-۵ مدارک ساخت باید مشخص کنندەی حداقل فاصله‌ای از لبه كه در طراحى استفاده شده، باشند.