مبحث نهم مقررات ملی ساختمان : طرح و اجرای ساختمان های بتن آرمه (1399) | ٩-٢٠-٢ كليات

٩-٢٠-٢-١ سيستم هاى سازه‌اى

٩-٢٠-٢-١-١ اعضای سیستم‌ های ساز‌های که برای مقابله با زلزله به کار برده میشوند، بايد علاوه بر ضوابط كليه‌ى فصل هاى اين مبحث، الزامات اين فصل را نيز تامين نمايند. چنان چه بين ضوابط اين فصل باساير فصل ها مغايرتى وجود داشته باشد، ضوابط اين فصل حاكم خواهند بود.

٩-٢٠-٢-١-٢ سيستم هاى سازه‌اى كه به عنوان بخشى از سيستم باربر جانبى در نظر گرفته مى شوند، بايد يكى از سيستم هاى توصيه شده در مقررات ملى ساختمان باشند. در اين سيستم ها بايد ضوابط عنوان شده در جدول ٩-٢٠-١ رعايت شوند.

٩-٢٠-٢-١-٣ استفاده از سيستم هاى سازه‌اى بتن آرمه كه در آنها ضوابط اين فصل رعايت نشده اند، به شرطى مجاز مى باشد كه با شواهد آزمايشگاهى و تحليلى نشان داده شود كه ظرفيت لرزه‌اى آنها (مقاومت و شكل پذيرى) در مقابل بارهاى وارده، از ظرفيت سيستم طراحى شده بر اساس ضوابط اين آيين نامه كم تر نيست.

٩-٢٠-٢-٢ تحليل سازه

٩-٢٠-٢-٢-١ در تحليل سازه باید اثرات اندر کنش کلیه‌ی اعضای سازه‌اى و غير سازه‌اى كه بر روى رفتار خطى و غير خطى سازه در مقابل زلزله موثر هستند، منظور گردند.

٩-٢٠-٢-٢-٢ استفاده از اجزاى صلب در سازه، به صورتى كه جزء سيستم مقاوم در برابر بارهاى ناشى از زلزله نباشند، مجاز است؛ مشروط بر آن كه اثر اين اجزا در پاسخ سيستم در برابر بارهاى ناشی از زلزله بررسى شده و در محاسبات منظور شود. پيامدهاى ناشى از خرابى احتمالى اجزاى سازەای و غير سازەاى كه جزء سيستم مقاوم در برابر بارهاى لرزه‌اى نيستند نيز بايد بررسى شوند.

٩-٢٠-٢-٢-٣ اعضای سازه‌ای که در زیر تراز پایه ادامه مییابند و برای انتقال بارهای ناشی از زلزله به شالوده مورد نياز باشند، بايد بر اساس ضوابط اين فصل و هماهنگ با سيستم مقاوم در برابر زلزله واقع در بالاى تراز پايه، طراحى شوند.

٩-٢٠-٢-٢-4 در سازه‌هايى كه براى حد شكل پذيرى متوسط يا زياد طراحى مى شوند، تمامى اعضاى ساختمان كه جزء سيستم مقاوم در برابر بار جانبى ناشى از زلزله نيستند، بايد بر اساس ضوابط بند ٩-٢٠-١٠ طراحى شوند.

٩-٢٠-٢-٣ مهار به بتن

٩-٢٠-٢-٣-١ مهارهايى كه نيروهاى ناشى از زلزله را در سازههاى باشكل پذيرى متوسط وزياد تحمل مى كنند، بايد ضوابط اضافى بند ٩-١٨-٨ را نيز رعايت نمايند.

٩-٢٠-٢-4 ضرايب كاهش مقاومت

٩-٢٠-٢-4-١ در تعيين مقاومت مقاطع اعضا، ضرايب كاهش مقاومت، Φ، بايد مطابق فصل ٩-٧ در نظر گرفته شوند.

٩-٢٠-٢-٥ مشخصات مصالح

٩-٢٠-٢-٥-١ رده بتن مورد استفاده در اعضاى مقاوم در برابر زلزله براى سازههاى با شكل پذیرى زياد، نبايدكم تر از رده ى C20 باشد ، وبراى ساختمان هاى با شكل پذيرى متوسط و كم نبايد كمتر از ردە ى C25 باشد.

٩-٢٠-٢-٥-٢ مشخصات آرماتورها در اعضاى مقاوم در برابر زلزله بايد مطابق ضوابط فصل ٩-4 باشد.

٩-٢٠-٢-6 كنترل سازه در شرايط بهره بردارى

٩-٢٠-٢-6-١ به منظور رعايت ضوابط طراحى براى زلزله سطح بهره بردارى، لازم است مقاومت و تغيير مكان هاى جانبى سازه مطابق الزامات مبحث ششم مقررات ملى ساختمان محدود شوند.

٩-٢٠-٢-٧ سطوح شكل پذيرى سازه

٩-٢٠-٢-٧-١ اعضاى سيستم هاى سازه‌اى مقاوم در برابر زلزله بايد براى يكى ازسه سطح شكل يذيرى كه در بندهاى زير تعريف شده اند، طراحى شوند. ضوابط مربوط به طراحى آنها در بندهاى ٩-٢٠-٣ تا ٩-٢٠-٩ ارائە شده اند.

الف - سطح شكل پذيرى كم (قاب خمشى بتن آرمه ى معمولى و ديوار سازه اى): اين سطح براى سازه هایی مناسب است که در آنها انتظار به وجود آمدن تغيير شكل‌های زیاد نمیرود.

ب - سطح شكل پذيرى متوسط (قاب خمشى بتن آرمه ى متوسط): اين سطح براى سازه‌ هايى مناسب است كه در آنها برخى اعضاى سازه در برابر نيروهاى ناشى از زلزله، وارد ناحيه‌ى غيرالاستیک میشوند؛ و بايد چنان طراحى شوند كه ظرفيت كافى براى قبول تغيير شكل هاى مورد نياز را دارا باشند.

پ - سطح شكل پذيرى زياد (قاب خمشى بتن آرمه ى ويزه وديوار سازاى): اين سطح براى سازه‌هايى مناسب است كه غالب اعضاى آنها تا حد قابل ملاحظه اى وارد ناحيه‌ى غير الاستيک می شوند؛ و بايد چنان طراحى شوند كه ظرفيت كافى براى جذب و استهلاک انرژى و قبول تغيير شكل هاى زياد را داشته باشند.