مبحث نهم مقررات ملی ساختمان : طرح و اجرای ساختمان های بتن آرمه (1399) | ٩-٢٠-٣ قاب هاى با شكل پذيرى كم (معمولى)

در طراحى قاب هاى باشكل پذيرى كم كه بخشى از سيستم مقاوم در برابر زلزله هستند، بايد علاوه بر رعايت ضوابط ساير فصل هاى اين مبحث، ضوابط بند ٩-٢٠-٣ نيز به كار برده شوند.

٩-٢٠-٣-١ تيرها در قاب هاى با شكل پذيرى كم

در هر يک از دو وجه فوقانى وتحتانى تيرها بايد حداقل دو آرماتور سراسرى به كار برده شوند. سطح مقطع آرماتورهاى وجه بايين نبايد در هيچ مقطع از يك چهارم بيش ترين مقدار سطح مقطع آرماتورهاى تحتانى در طول دهانهى تير، كمتر باشد. اين آرماتورها بايد با فرض ايجاد تنش تسليم در بر تكیه گاه مهار شوند.

٩-٢٠-٣-٢ ستونها در قاب هاى با شكل پذيرى كم

در ستون هايى كه طول آزاد آنها lu ≤ 5C1  است، مقدار  ΦVn بايد حداقل برابر باكم ترين دو مقدار زير باشد:

الف- برش متناظر با مقاومت خمشى اسمى در هر يك از دو انتهاى مقيد طول آزاد با منظور نمودن انحناى خمشى دو جهته ى ستون. مقاومت خمشى ستون بايد بر اساس بار محورى ضريب دار، هم ساز با جهت نيروهاى جانبى كه بيش ترين مقاومت خمشى را نتيجه مى دهند، محاسبه گردد.

ب- حداکثر برش به دست آمده از تر کیب‌های بارگذاری کە در آنها زلزلەی تشدید یافتەى  Ω0E جایگزین E شده باشد.

٩-٢٠-٣-٣ اتصالات تیر به ستون در قابهای با شكل پذیری كم

اتصالات تير به ستون بايد مطابق فصل ٩-١۶ بوده و برش اتصال  Vn  بايد در صفحه ى افقى در وسط ارتفاع اتصال تیر به ستون، و با منظور نمودن نیرو‌های کششى و فشارى ناشى از لنگرهاى اسمى تير، Mn ، محاسبه گردد.