مبحث چهاردهم مقررات ملی ساختمان : تاسیسات مکانیکی (1396) | 4-5-14 موتور و هواکش

1-4-5-14 كلیات

الف) هواکش و موتور آن باید برای جریان تخلیۀ هوای مورد نیاز مناسب باشد.

(١) موتور هواکش فضایی كه در آن ذرات گردوغبار و گازهاى قابل اشتعال وجود دارد بايد از نوع مناسب برای این فضا انتخاب شود و داراى تائيديه از يک موسسه داراى صلاحيت قانونی باشد.

ب) سیستم تخلیۀ ذرات و گازهای قابل اشتعال باید مجهز به کلید کنترل دستی باشد که دور از موتور و هواکش و در محل مورد تأييد نصب شود، تا بتوان هواكش را با آن خاموش کرد.

پ) در فضایی که دستگاه‌های برقی در آن، گاز، دود وذرات قابل اشتعال يا انفجار توليد مى كنند، مدار الكتريكى دستگاه‌ها بايد با سيستم تخلية هوا مرتبط وهمبند باشد، چنان که همزمان با روشن شدن دستگاه‌ها، سیستم تخلیۀ هوا نیز به کارافتد.

(١) موتور هواكش اين فضاها بايد در خارج از مسير جريان تخلية هوا قرارگيرد و يا داراى پوشش محافظ و مورد تأيید باشد.

(٢) موتور هواکش باید برای بازدید و تعمیر، قابل دسترسی باشد.

2-4-5-14 ساخت هواكش

الف) قطعات و اجزای هواکش كه با گازها، دود و ذرات قابل اشتعال يا انفجار تماس دارند، بايد از جنس غیرفلزی یا ضد جرقه باشند، یا محفظۀ هواکش با مصالحی از اين جنس ساخته شده يا روکش هایی از این مصالح داشته باشد.

(١) اگر اندازه و نوع ذرات گذرنده از هواكش احتمالاً باعث توليد جرقه شود، جنس پره‌های هواکش و بدنۀ آن باید از نوع ضد جرقه انتخاب شود.

(٢) یاتاقان هواکش انتخاب شده برای شرایط ضد جرقه نباید در مسیر جریان تخلیۀ مکانیکی هوا قرار گیرد و قطعات آن باید اتصال زمین داشته باشند.

ب) در فضاهایی مانند چوب برى و نجارى، اكر احتمال گيركردن ذرات معلق در هوا در ميان پره‌های هواکش وجود داشته باشد، هوا کش باید از نوع " پره - شعاعی " يا " لوله - محوری" انتخاب شود.

پ) جنس هوا کشی که برای انتقال هوای حاوی مواد خورنده به‌کار میرود بايد، در برابر اثر اين مواد مقاوم یا دارای پوشش مقاوم باشد.