مبحث چهاردهم مقررات ملی ساختمان : تاسیسات مکانیکی (1396) | 5-14-١ كلیات

1-1-5-14 دامنۀ کاربرد

الف) سیستمهای تخلیۀ مکانیکی هوا برای فضاهای ساختمان، باید با رعايت الزامات مندرج در اين فصل از مقررات «"14-۵" تخلیۀ هوا» طراحی، ساخته و نصب شود.

(١) این فصل از مقررات، به تأسیسات تخلیۀ هوا در فضاهای ویژۀ ساختمان های بهداشتى ودرمانى نمی پردازد، ولی اجرای الزامات آن در فضاهای دیگر این ساختمان ها ضروری است.

(٢) اين فصل از مقررات مربوط به تأسيسات تخليۀ هوا در فضاهاى ويژه توليد در ساختمان هاى صنعتی نمی شود، ولی اجرای الزامات آن در فضاهای دیگر این ساختمان ها ضروری است.

ب) الزامات مندرج در فصل «(14-4) تعويض هوا» تا آنجا كه ناظر به طراحى، ساخت ونصب سیستم های تخليۀ هوا است، بايد رعايت شود.

پ) الزامات مندرج در فصل «(14-6) كانال كشى» تا آنجا كه ناظر به طراحى، ساخت ونصب سیستم های تخلیۀ هوا است، باید رعایت شود.

ت) الزامات طراحی، ساخت و نصب تأسیسات تخليۀ دود ناشى از آتش سوزى، خارج از حدود اين فصل از مقررات است.

2-1-5-14 لزوم تخلیۀ مکانیکی هوا

الف) در فضاهای در تصرف و اشغال انسان كه هوای آلوده و زيان آور در آنها وجود داشته باشد، لازم است هوا به صورت مكانیكى به خارج ساختمان تخليه شود. اين فضاها عبارتند از:

(١) فضاهای دارای منابع تولید و انتشار بو، دود، گاز، ذرات گرد و غبار، بخار آب و گرما؛ در حدی كه برای انسان زیان آور باشد؛

(٢) فضاهای پخت و پز.

5-14-١-٣ دهانه‌های تخلیۀ هوا

الف) هوا در نقاطی باید به بیرون ساختمان تخلیه شود كه ايجاد مزاحمت عمومی نکند و از راه بازشوها و دهانه‌های ورودی هوا، بر اثر باد و عوامل دیگر، به داخل ساختمان باز نگردد.

(١) دهانۀ خروج هوا از سیستم تخلیۀ مکانیکی هوا، كه حاوی بخارات،دود و ذرات قابل انفجار يا قابل اشتعال است، بايد دست‌كم ٩ متر (٣٠ فوت) از محدوده ملک و ٩ متر (٣٠ فوت) از مصالح سوختنی و بازشوهای ساختمان هایی که در امتداد جریان هوای تخلیه شده قرار دارند، فاصله داشته باشد. این دهانه باید دستکم ٣ متر (١٠ فوت) از دیگر دریچه ها و بازشوهایی که امکان ورود هوا از آنها به داخل ساختمان وجود دارد و ٣ متر (١٠ فوت) از دیوارهای خارجی و بام ساختمان فاصله داشته باشد. اين دهانه بايد دست‌كم ٣ متر (١٠ فوت) از تراز زمين محوطۀ مجاور، بالاتر باشد.

(٢) دهانۀ خروج هوا از سیستم تخلیۀ مکانیکی هوا، که حاوی بخارات، دود و ذرات غير قابل انفجار يا غير قابل اشتعال است، بايد دست‌كم ٣ متر (١٠ فوت) از محدوده ملک، ٣ متر (١٠ فوت) از دیوارهای خارجی و ٣ متر (١٠ فوت) از بازشوهاى ساختمان فاصله افقى داشته باشد. اين دهانه باید دست کم ٣ متر (١٠ فوت) از تراز زمین محوطۀ مجاور، بالاتر باشد.

(٣) دهانۀ خروج هوا از سیستم تخلیۀ مکانیکی هوای آشپزخانۀ واحد مسکونى، حمام فاقد توالت و ماشین رخت خشک کن خانگى بايد دست‌كم ١ متر (٣ فوت) از محدوده ملک، ١ متر (٣ فوت) از دریچه ها و بازشوهای ساختمان كه امكان ورود هوا از آنها وجود دارد و٣ متر (١٠ فوت) از دهانه‌های ورود مکانیکی هوا، فاصله داشته باشد.

(۴) دهانۀ خروج هوا از دیگر سیستم های تخلیۀ مکانیکی هوا، جز مواردی كه در اين مقررات شرایط خاص برای آنها بیان شده است، باید دست‌كم ٣ متر (١٠ فوت) از محدوده ملک، ٣ متر (١٠ فوت) از بازشوهایی كه از آنها امكان ورود هوا به ساختمان وجود دارد و١ متر (٣ فوت) از دیوارهای مجاور و بام فاصله داشته باشد. این دهانه باید دست‌كم ٣ متر (١٠ فوت) از تراز زمین محوطۀ مجاور بالاتر باشد.

(۵) در صورتی که دهانۀ تخلیۀ هوا به سوی خیابان یا دیگر معابر عمومی است، باید دست کم ٣ متر (١٠ فوت) از خیابان یا دیگر معابر عمومی، فاصلۀ افقی داشته باشد.

ب) فاصله‌های مقرر در این بخش کمترین مقادیری است که رعایت آنها الزامی است.

پ) دهانه تخلیۀ هوا نباید در شفت، راهروی آدمرو، خزیده رو و فضاهای مانند آنها قرار گیرد.

ت) این دهانه نباید در فضای زیر شیروانی قرار گیرد.

ث) در خارج ساختمان، این دهانه باید با توری سیمی، دریچه یا شبکۀ مقاوم در برابر شرایط هوای محل نصب، خوردگی و زنگ‌زدگی حفاظت شود.

ج) اندازۀ روزنه‌های توری حفاظ دهانۀ تخليۀ هوا بايد حداقل 6/5 ميلى متر (¼  اينچ) وحداكثر ١٣ میلیمتر ( ½ اینچ) باشد.