در نماهای شیشه ای الزامات زیر باید رعایت شود:
1- شیشه های موجود برروی تیغه ها و قابهای منفردی که دارای مساحت بیش از 1/5 متر مربع میباشند و در ارتفاع بیش از 3 متر در بالای محل عبور عابرین پیاده نصب شده اند باید از جنس لایه ای (لمینیت)، آبدیده یا شیشه های با مقاومت بالا که به هنگام شکستن در داخل قاب شیشه باقی میمانند باشند. استفاده از شیشه های آبدیده به طور قابل ملاحظه ای خطرپذیری در برابر زلزله و باد را کاهش میدهد زیرا در اثر شکستن، این شیشه ها به صورت تکه های ریز بدون گوشه تیز خرد میشوند. شیشه های لایهای (لمینیت) پس از شکستن در محل خود باقی میمانند و با شکستن به صورت تکه تکه در نمیآیند. استفاده از شیشه های لایه ای برای پنجره های نمای طبقه اول باعث افزایش امنیت در مقابل سرقت نیز میشود.
2- در نماهای شیشه ای فاصله آزاد شیشه در قاب حتما باید به منظور تأمین فضای آزاد کافی برای تغییر مکانهای ناشی از زلزله رعایت شود .
3- در نماهای شیشه ای اسپایدر، هرکدام از پانل های شیشه ای نمای ساختمان باید با حداقل 4 عدد اتصال، مهار شوند.
4- خرابی در نماهای شیشه ای تحت اثر باد و زلزله به هر دو صورت برون صفحه ای و درون صفحه ای رخ میدهد. به طور خاص نماهای شیشه ای در سازه های نرم با تغییر مکان نسبی قابل توجه بین طبقات، آسیب پذیر میباشند. با افزایش اندازه قطعات نمای شیشه ای حساسیت آنها به بارهای لرزه ای و باد افزایش مییابد.
5- طراحی نماهای شیشه ای وابسته به جابهجایی نسبی (دریفت) طبقه محاسبه شده ساختمان میباشد. به طور کلی نماهای شیشه ای در سیستم های سازه ای سخت تر، که دارای دریفت طبقه کمتر بوده یا در پنجره هایی که دارای فاصله آزاد شیشه ( fallout∆) بیشتری در قاب هستند، عملکرد بهتری دارند. ضوابط حداقل فاصله آزاد در فصل سوم این دستورالعمل ارائه شده است و در صورت برآورده نشدن این معیار، خطر جداشدن شیشه از قاب نگهدارنده و افتادن آن در اثر تغییر مکان نسبی ناشی از زلزله وجود دارد.
6- برای جلوگیری از پرتاب شدن قطعات شیشه در اثر باد یا زلزله میتوان از لایه نازک پلاستیکی (استیکر) استفاده کرد .استفاده از این لایه های نازک باعث کاهش خطر باد و زلزله به خصوص برای موقعیت پنجره هایی که در ارتفاع بیش از سه متر از سطح زمین قرار دارند میشود. استفاده از این لایه های نازک برای افزایش مقاومت شیشه ها نیز معمولاً از لحاظ اقتصادی به صرفه میباشد. این لایه ها به دلایل دیگری نظیر افزایش امنیت یا کاهش نفوذ گرمای خورشید، نیز به کار میروند. اتصال لایه نازک مزبور به گوشه های قاب پیرامونی علاوه بر نگه داشتن تکه های شکسته شده در محل، باعث عدم فر وریزی کل قطعه شیشه میشود.
7- در جایی که نمای سازه ای خارجی شیشه ای در ارتفاعی کمتر از 4/5 متر بالای تراز پیادهرو قرار دارد، هیچکدام از قطعات آن نباید بیش از 0/9 متر مربع مساحت داشته باشند و در جایی که این فاصله بیشتر از 4/5 متر است مساحت آن باید کمتر از 0/5 متر مربع باشد.
8- طول و ارتفاع قطعه نمای سازه ای خارجی شیشه ای نباید بیش از 1/2 متر باشد.
9- ضخامت نمای شیشه ای خارجی نباید کمتر از 9 میلیمتر باشد.
10- در جایی که نمای شیشه ای تا سطح پیادهرو امتداد مییابد، هر قطعه شیشه باید در یک قالب فلزی مطمئن قرار گرفته و در ارتفاع حداقل 5 میلیمتر بالاتر از مرتفع ترین نقطه پیادهرو نصب شود. فاصله بین قالب و پیاده رو باید کاملاً درزبندی شده و آب بندی شود.
11- درزهای افقی بزرگتر از 16میلیمتر باید توسط یک ماده یا وسیله غیرصلب پر شوند وقتی نمای شیشه ای در کناره ها یا بالا در مجاورت مصالح غیر انعطاف پذیر قرار میگیرد باید درز انبساطی با حداقل بعد 6/5 میلیمتر بین آن ها ایجاد شود.
12- در نمای شیشه ای نصب شده در ارتفاع بیش از 3/5 متر از سطح تراز پیادهرو باید علاوه بر ماستیک و نبشی باید در هر ضلع عمودی و افقی یا در هر 4 گوشه قطعات شیشه ای از مهار استفاده کرد. مهارها باید به وسیله پیچ یا سایر انواع مهار به سازه نگهدارنده متصل شوند. مهارها باید طوری طراحی شوند که بتوانند به تنهایی نمای شیشه ای را صرف نظر از درزگیر در صفحه عمودی مهار کنند. نبشی های مورد استفاده به عنوان تکیهگاه و مهارها باید برای بارهای وارده طراحی شوند.
13- لبه های نمای شیشه ای که در معرض دید هستند باید به وسیله درزپوش های فلزی مقاوم در برابر خوردگی درزبندی شده و به وسیله مصالح آببند طوری آببندی شوند که از ورود رطوبت به داخل فضای بین نماس شیشه ای و سازه نگهدارنده جلوگیری شود.