راهنمای طراحی دیوارهای حائل : ضابطه شماره 308 | 13-5- لغزش عمیق

تحلیل لغزش عمیق برای کنترل پایداری کلی مجموعه در مقابل لغزش لایه های ضعیفی که ممکن است در زیر سـازه وجود داشته باشند، انجام می شود. این تحلیل باید مطابق با روش معرفی شـده در بنـد (4-16) باشـد. گـوه هـای فعـال و مقاوم باید در فاصله مناسبی قرار گیرند تا سطح لغزش دورانی تشکیل گردد. معمولا سـطح لغـزش بـه صـورت کمـانی از دایره با شعاعی مساوی ارتفاع گوه فعال است (شکل های 5-5 و 5-6). وقتی دیـوار بـر روی لایـه ضـخیمی از خـاک هـای ضعیف (سست) قرار دارد، گسیختگی برشی سطحی باید بررسی شود. به این منظور می توان فرض کرد که سطح لغزش از انتهای پاشنه در امتداد یک سطح استوانه ای عبور می کند (شکل 5-7). ضریب اطمینان حداقل به روش سـعی و خطـا بـا تغییر مرکز دایره لغزش مشخص می شود و مقدار آن نیز نباید کم تر از 1/5 باشد.