راهنمای طراحی دیوارهای حائل : ضابطه شماره 308 | 14-5- پتانسیل روانگرایی

هنگامی که در مناطق زلزله خیز دیوارها بر روی لایه اي از ماسه اشباع واقع می شوند، لازم است ایمنی سـازه در مقابـل روانگرایی خاک پی تامین گردد. دیوارهای سیل بند در دره های آبرفتی که بر روی ماسه های اشباع و ضـعیف قـرار دارنـد مستعد روانگرایی هستند. برای تخمین اولیه از پتانسیل روانگرایی می توان از روش ساده شده سید که متکی بر عدد نفـوذ استاندارد (SPT) است استفاده نمود (سید 1976، سید و ادریس 1982). اگر پـی مسـتعد روانگرایـی نبـود، احتیـاج بـه تحلیل دیگری نیست. اگر امکان روانگرایی وجـود داشـته باشـد، بایـد تخمینـی از خطـرات و نتـایج خرابـی روانگرایـی و هزینه های مربوط به کاهش خطرات صورت گیرد. 

در دیوارهای سیل بند احتمال وقوع زمین لرزه در هنگام سیلاب، کم تـر از زمـان غیرسـیلابی اسـت، ولـی خرابـی هـای مربوط به این رویداد بسیار بیش تر خواهند بود. در بیش تـر دیوارهـا (بـه جـز تعـداد کمـی از دیوارهـای حایـل) احتمـال خرابی های ناشی از روانگرایی را می توان با شیوه های مختلف کاهش داد. راهکارهـای مختلفـی کـه بـا توجـه بـه احتمـال روانگرایی می توان در نظر گرفت، شامل موارد زیر هستند: 

الف - تغییر محل دیوار (اگر امکان پذیر باشد، معمولا بهترین حالت است.)  

ب - برداشت مصالح مستعد روانگرایی و جایگزینی با مصالح مناسب

ج - اصلاح مصالح مستعد روانگرایی در محل با متراکم ساختن یا تزریق

د - پذیرش خطرات ناشی از وقوع روانگرایی 

براي اطلاعات بیش تر در مورد روش های ارزیابی احتمال روانگرایی و راه هـای جلـوگیری از آن مـی تـوان بـه راهنمـای ارزیابی پتانسیل روانگرایی خاک، پیامدها و روش های کاهش مخاطرات آن (ضابطه شماره 525 سـازمان برنامـه و بودجـه کشور) مراجعه نمود .