مبحث نهم مقررات ملی ساختمان : طرح و اجرای ساختمان های بتن آرمه (1399) | ٩-٨-١ گستره

٩-٨-١-١ ضوابط اين فصل به تعيين مقاومت اسمى مقاطع تحت اثر نيروهاى مختلف داخلى اختصاص داشته و شامل موارد زیر هستند:

الف - مقاومت خمشى؛

ب- مقاومت محورى و يا مقاومت توام خمشى - محورى؛

پ- مقاومت برشى يك طرفه؛

ت- مقاومت برشى دو طرفه؛

ث- مقاومت پیچشی؛

ج - مقاومت اتكايى؛

چ- مقاومت برش اصطكاكى.

٩-٨-١-٢ روش طراحى اعضاى بتن آرمه، روش "طرح مقاومت" است؛ ومقاومت طراحى يك مقطع برابر با حاصل ضرب مقاومت اسمى، Sn، در ضريب كاهش مقاومت مرتبط، Φ ، مى باشد. طراحى مقاطع در روش "طرح مقاومت" بر مبناى تامين رابطه ى ΦSn ≥ U صورت مى‌گيرد.

در این فصل به چگونگی ارزیابی Sn در حالت ‌های مختلف نیرو‌های داخلی پرداخته میشود.

٩-٨-١-٣ رعايت ضوابط الزامى اين فصل براى همه ى اعضاى بتن آرمه ضرورى است؛ مگر آن که عضو یا ناحی ‌های از عضو بر اساس مدل‌های بست و بند كه در پيوست ٩-پ٣ آمده‌اند، طراحى شود.

٩-٨-١-4 طرح مقطع بتن آرمه طورى انجام مى شود كه بر اساس رابطه ى عمومى (٩-١-١)، مقاومت طراحى، Sn ، از مقاومت مورد نياز، U ، كمتر نباشد. رابطه ى (٩-١-١) براى طراحى مقاطع بتن آرمه به صورت تفصیلی برای كنترل لنگر خمشی، نیروی برشى، لنگر پيچشى و نيروى محوری فشارى، به ترتيب در رابطه‌هاى (٩-٨-١-الف) تا (٩-٨-١-ت) به صورت زير بيان مى شود:

در رابطه‌هاى فوق Pn , Tn , Vn , Mn به ترتيب مقاومت خمشى اسمى، مقاومت برشى اسمى، مقاومت پیچشى اسمى و مقاومت فشارى اسمى مقطع هستند كه بر اساس فرضيات و معادلات مبتنى بر روش طرح مقاومت كه در اين فصل ارائه مى‌شوند، محاسبه مى كردند. هم چنين مقاومت‌هاى مورد نياز Pu , Tu , Vu , Mu به ترتيب لنگر خمشی، نیروى برشى، لنگر پيچشى، و نيروى محورى نهايى هستند كه با تحليل الاستيک سازه تحت بارهاى ضريب دار به دست مى آيند.