مبحث نهم مقررات ملی ساختمان : طرح و اجرای ساختمان های بتن آرمه (1399) | ٩-٨-٧ مقاومت اتكايى

٩-٨-٧-١ مقاومت طراحى اتكايى (لهيدگی) براى هر تركيب بارگذار، بر مبناى تامين رابطەى زير كنترل مى گردد:

در اين رابطه:

Bn مقاومت اتكايى اسمى مقطع است كه براساس الزامات بند ٩-٨-٧-٢ تعيين مى شود؛

Bu بار اتكايى نهايى (ضريبدار) وارد به سطح اتكا است؛

Φ ضريب كاهش مقاومت اتكايى است كه مطابق ضوابط فصل ٩-٧، برابر با 0/65 منظور مى شود.

٩-٨-٧-٢ مقاومت اتكايى اسمى مقطع، Bn، با استفاده از رابطه‌هاى (٩-٨-٣٣) محاسبه مى شود؛

الف- اگر سطح تكیه گاهى در تمام وجوه عريض تر از سطح بارگذارى باشد، كمترين مقدار از رابطه‌هاى زير:

ب- در ساير موارد:

در اين رابطه ها، A1 سطح بارگذارى شده و A2 سطح قاعدەى پايين بزركترين هرم يا مخروط ناقص و يا گوه اى است كه سراسر در تكيه گاه قرار گرفته و قاعدهى بالاى آن همان سطح بارگذارى شده بوده ووجوه آن با شيب قائم به افقى ١ به ٢ ساخته شده است.