مبحث نهم مقررات ملی ساختمان : طرح و اجرای ساختمان های بتن آرمه (1399) | ٩-٨-٣ مقاومت محورى يا مقاومت توام خمشى و محورى

٩-٨-٣-١ كليات

٩-٨-٣-١-١ مقاومت محورى مقطع بر مبناى تامين رابطه ى (٩-٨-١-ت) كنترل مى شود. هم چنين مقاومت توام محورى وخمشى مقاطع بر مبناى تامين رابطه‌هاى  (٩-٨-١-الف) و (٩-٨-١-ت) و با منظور کردن اندر کنش بار محوری و لنگر خمشی کنترل مى‌گردد.

٩-٨-٣-٢ فرضيات طراحى

٩-٨-٣-٢-١ فرضيات طراحى براى مقاومت محورى ويا مقاومت توام محورى وخمشى مشابه فرضيات طراحى براى خمش، موضوع بخش ٩-٨-٢-٢ مى باشند.

٩-٨-٣-٣ حداكثر مقاومت فشارى محورى

٩-٨-٣-٣-١ به منظور در نظر گرفتن خروج از محورى اتفاقى، مقاومت فشارى اسمى، Pn ، نبايد از Pn.max ، مطابق رابطە‌های زير تجاوز كند.

كه در آن  Ag مساحت سطح مقطع كل و Ast سطح مقطع فولادهاى طولى است. دراين رابطه مقدار fy به 550 مگاپاسكال محدود مى شود.

٩-٨-٣-٣-٢ فولاد‌های عرضی به صورت تنگ‌های بسته و یا دورپیج كه به عنوان مهار جانبى فولادهاى طولى در اعضاي فشارى به كار مى‌روند، بايد ضوابط مرتبط راكه در فصل‌هاى ٩-١٢ و٩-٢١ ارائە شدەاند، تامين نمايند.

٩-٨-٣-4 حداكثر مقاومت كششى محورى

٩-٨-٣-4-١ مقاومت كششى محورى اسمى، Pn ، نبايد از حداكثر مقاومت كششى محورى Pnt.max  كه بر اساس رابطه ى زير محاسبه مى شود، بيش‌تر شود.