٤-٥-٦-١ الزامات کلی
٤-٥-٦-١-١ در تمام تصرف ها بسته به نوع و بار تصرف، باید فضاهای بهداشـتی بـه تعـداد کـافی تامین شود. در ساختمان های مورد استفاده عموم و همچنین ساختمان های با گـروه تصرف م-١ و م-٣، تعبیه فضاهای بهداشتی مناسب برای افراد معلول مطابق ضوابط مصوب شورای عالی شهرسـازی و معماری الزامیست.
٤-٥-٦-١-٢ سطوح زیربنا، ابعاد و ارتفاع داخلی، نورگیری و تهویه در فضاهای بهداشـتی نبایـد از مقادیر مشخص شده در این مقررات کمتر باشد. حداقل اندازه های سطح کف و ابعاد این فضاها باید خارج از کمدهای دیواری توکار، تاقچه ها و آستانه درها و پنجره ها اندازه گیری و کنتـرل شـود مگـر آنکه در مواردی بهگونهای دیگر بیان شده باشد.
٤-٥-٦-١-٣ دسترسی به فضـای بهداشـتی در واحـدهای تصـرف کـه حداکثر دارای دو فضـای مستقل اقامت یا اشتغال هستند می تواند از یکی از آن فضاها تامین شود مشروط بر آنکه دسترسـی به فضای مورد نظر برای همه فراهم و تهویه لازم و مستقل برای فضای بهداشتی مطابق این مقررات برقرار باشد، مگر آنکه در مقررات اختصاصی تصرفی به نحو دیگری تعیین شده باشد.
٤-٥-٦-١-٤ تعبیه فضاهای بهداشتی (مستراح) در هـر شـرایطی نبایـد در راستای جهـت قبلـه صورت گیرد.
٤-٥-٦-١-٥ نوع، حریم ها و شرایط نصب کلید و پریـز و سـایر تجهیـزات الکتریکـی در فضـاهای بهداشتی، باید با رعایت مقررات مبحث سیزدهم به گونـه ای باشـد کـه ایمنی اسـتفاده کننـدگان از فضاهای بهداشتی را فراهم آورد.
٤-٥-٦-٢ اندازه های فضاهای بهداشتی
٤-٥-٦-٢-١ اندازه افقی تمام شده برای ضلع کوچک تر هر فضـای بهداشـتی در هـیچ شـرایطی نباید از 1/10 متر کمتر باشد مگر آنکه در مقررات اختصاصی تصرفی به گونـه ای دیگـر تعیـین شـده باشد. درصورتی که محدوده ای به عنوان پیش ورودی در داخل فضای دوش مستقل پیش بینی شود یکـی از ابعاد فضای دوش باید حداقل 1/50 متر باشد.
٤-٥-٦-٢-٢ حداقل اندازه فضای بهداشتی برای استفاده افراد معلول، 1/70×1/50 متر است
٤-٥-٦-٢-٣ ارتفاع فضاهای بهداشتی درهر قسمت که فرد به طور معمول به صورت ایستاده است نباید از 2/10 متر کمتر باشد مگر آنکه در مقررات اختصاصی تصرفی به گونه ای دیگر تعیـین شـده باشد.
٤-٥-٦-٣ نورگیری و تهویه
٤-٥-٦-٣-١ سطح بازشوی الزامی درصورت تعویض هوای طبیعی در فضـا هـای بهداشـتی طبـق جدول ٤-٦-١ و حداقل 0/18 مترمربع است. نـورگیری و تعـویض هـوای طبیعـی بـرای فضـاهـای بهداشتی الزامی نیست و می توان آن ها را بصورت مصنوعی تامین نمود. مگر اینکه در تصرف خاصی الزام شده باشد.
٤-٥-٦-٣-٢ سیستم های تخلیه هوای فضاهای بهداشتی در ساختمان هـای گـروه هـای ٦، ٧ و ٨ باید یا به صورت مرکزی و یا با هواکش هایی مستقل که توسط کلیدهای روشنایی برق یا کلیـدهای جداگانه به کار افتند، عمل کنند. درصورتی که هوای چند فضـای بهداشـتی توسـط یـک هـواکش تخلیه شود، این هواکش باید توسط کلیدهای مجزایی که در هر یک از آن ها قرار میگیـرد بـه کـار افتد و در انطباق با مبحث سیزدهم مقررات ملّی ساختمان، متصل به سیستم برق اضطراری باشد.
٤-٥-٦-٤ الزامات فضاهای بهداشتی با نورگیری از سقف
برای تأمین نور و تهویه فضاهای بهداشتی که تأمین نور آنها بصورت طبیعی صورت گیرد، در صورت عدم امکان تعبیه پنجره دیواری، استفاده از نورگیرهای سقفی مطابق شرایط قسمت ٤-٩-٧ الزامـی است.
٤-٥-٦-٥ کفسازی و پوشش دیوار
در تمام ساختمان ها، دیوارهای دست شویی و توالت بایـد تـا ارتفـاع حـداقل 1/20 متـر و در حمـام حداقل 2/00 متر از کف، با کاشی یا مصالح مشابه پوشیده شود. کف این فضا ها باید به نحو مناسب عایقکاری رطوبتی شده و با کاشی یا دیگر مصالح قابل شستشو پوشیده شوند.