راهنمای طراحی دیوارهای حائل : ضابطه شماره 308 | 6-7- اتصال بین دیوار سیل بند و خاکریز سیل بند

اتصال بین دیوار سیل بند T شکل و خاکریز نباید مستقیم یا ناگهانی باشد، بلکه باید یک تبـدیل کوتـاه بـا اسـتفاده از دیوار I شکل شامل کلاهک بتنی و سپر فلزی ایجاد گردد (شکل 7-8 و 7-9). از جمله نکات اساسی در طرح این تبـدیل انتخاب جزئیات به گونه ای است که تغییر مکان نسبی (اختلاف تغییر مکان دیوار سیل بند و خاکریز سـیل بنـد) در محـل درز اتصال به حداقل برسد. خاکریز در انتهای تبدیل به علت تراکم فونداسیون تحت وزن خاکریز به مقـدار قابـل تـوجهی نشست می کند. 

در سمت خاکریز به دلیل وزن بیش تر نشست بیش تری رخ خواهد داد. دیوار I شکل می توانـد تبـدیل مناسـبی بـین دیوار سیل بند T شکل و سیل بند خاکی باشد زیرا این نوع دیوار می تواند بعـد از تکمیـل خـاکریز اجـرا گـردد. تـاخیر در اجراي دیوار I شکل فرصت وقوع نشست در خاکریز را امکان پذیر می سازد و در نتیجـه نشسـت نامتقـارن بـین خـاکریز و دیوار سیل بند کاهش مییابد. 

در دیوارهای سیل بند رودخانه ای هندسه تبـدیل نبایـد بـه صـورتی باشـد کـه موجـب آشـفتگی جریـان و در نتیجـه آب شستگی گردد. دیوار تبدیل I شکل از جایی شروع می شود که شیب خاکریز به 3 متر پایین تر از بالای دیوار سـیل بنـد می رسد. باید سپر فلزی بدون کلاهک بتنی با طول مشخصی در داخل خاکریز ادامه پیدا کند.