راهنمای طراحی دیوارهای حائل : ضابطه شماره 308 | 8-7- درزهای انقباضی و انبساطی

به منظور کنترل آثار حرارتی و جلوگیري از ترک خوردگی بتن، دو نوع درز در دیوارهای سیل بند مـورد اسـتفاده قـرار می گیرند:   

الف - درزهای انقباضی

ب - درزهای انبساطی آثار

1-8-7- درزهای انقباضی

درزهای انقباضی غالبا در فواصل 6 تا 10 متر در طول دیوار اجرا می شوند. در این درزها بتن قطع شده، اما آرماتورهای طولی ادامه می یابند. سطح قطع بتن باید قالب بندی شده و صاف باشد. در محل درز دو بتن قدیم و جدید مجاور یکـدیگر با فاصله صفر اجرا می شوند. در عمل محل درزهای اجرایی بر درزهای انقباضی منطبق می گردد. برای آب بندی لازم اسـت در محل درزهای انقباضی نوار آب بند اجرا گردد. در این خصوص ضوابط عمومی طراحی سازه های آبی بتنی بایـد مـدنظر قرار گیرد. 

2-8-7- درزهای انبساطی

درزهای انبساطی غالبا در فواصل 30 تا 35 متر در طول دیوار اجرا می شوند. در این درزها بـتن و آرماتورهـای طـولی هر دو قطع می شوند و بین دو لبه فاصله ای حدود 12 تا 20 میلی متر ایجاد می گردد. این فاصله باید با مصالح مناسـب  پـر گردد. در درزهاي انبساطی باید نوار آب بند تعبیه شود. به علاوه برای جلوگیری از حرکت نسبی خارج از صفحه دو دیـوار، لازم است شاخک های برشگیر به فواصل حداکثر 450 میلی متر و طول حداقل 30 برابر قطر خود نصـب گردنـد. ضـخامت این شاخک ها با توجه به حداکثر نیروی برشی قابل انتقال در مقطع بتنی تعیین شـود. ایـن شـاخک هـا از میلگـرد سـاده می باشند که برای جلوگیری از چسبندگی با بتن، روی آن ها رنگ می شود (شکل 7-10).