هوش مصنوعی مقررات ملی ساختمان23Gane AI
مبحث سوم مقررات ملی ساختمان : حفاظت ساختمان ها در مقابل حریق (1395) | ٣-٦-١٠ راه های خروج قابل دسترس
٣-٦-١٠-١ راه های خروج قابل دسترس الزامی
منظور از راه یا فضای قابل دسترس، راه یا فضایی است که افراد معلول جسمی و حرکتی، با هر نوع محدودیت های جسمی، بتوانند بدون نیاز به کمک دیگران از آن استفاده کننـد (مراجعـه شـود بـه ضوابط و مقررات شهرسازی و معمـاری بـرای افـراد معلـول جسـمی-حرکتـی، مصـوب شـورای عالی شهرسازی و معماری ایران). راه های خروج قابل دسترس باید مطابق شرایط ایـن بخـش طراحـی و اجرا شوند. فضاهای قابل دسترس باید دارای حداقل یک راه خروج قابل دسترس باشند. چنانچـه از هر فضای قابل دسترس مطابق با بند ٣-٦-٣-٣-١٧ بیش از یـک راه خـروج مـورد نیـاز باشـد، هـر قسمت فضای قابل دسترس باید حداقل ٢ راه خروج قابل دسترس داشته باشد.
٣-٦-١٠-٢ پیوستگی و اجزا
هر راه خروج قابل دسترس الزامی باید به صورت پیوسته تا یک راه عمومی ادامه یابد و تمام اجـزاء، عناصر و مسیرهای واقع در راه خروج با ضوابط و مقررات شهرسازی و معمـاری بـرای افـراد معلـول جسمی-حرکتی مصوبه شورای عالی شهرسازی و معماری ایران نیز منطبق باشد.اجـزای راه خـروج قابل دسترس می‌تواند شامل یک یا چند مورد از بندهای زیر باشد:
- پلکان به عنوان بخشی از راه خروج قابل دسترس مطابق با بند ٣-٦-١٠-٣؛
- آسانسور طبق شرایط بند ٣-٦-١٠-٤ (با کمک مأموران آتش‌نشانی یا مسئولین امداد و نجات)؛
- فضای پناه گرفتن مطابق شرایط بند ٣-٦-١٠-٦.
٣-٦-١٠-٣ راه پله‌ها به عنوان بخشی از راه خروج قابل دسترس
هر راه پله که بخشی از راه های خروج قابل دسترس درنظـر گرفتـه شـده اسـت، بایـد حـداقل ١٢٠ سانتی متر بین میله های دستگرد پهنای آزاد داشته باشد، یا باید یکی از پاگردها با مسـاحت بیشـتر نسبت به پاگرد سایر طبقات، یک فضای پناه گرفتن داشته باشد، یا به یک فضای پناه گرفتن مطـابق با شرایط بند ٣-٦-١٠-٦، یا به یک خروج افقی، دسترس داشته باشد.
در هر راه پله که قابل دسترس بودن آن الزامی است، حداکثر تعداد پله های بین دو پـاگرد (یـا بـین کف و پاگرد) باید ١٢ عدد باشد.
راه پله های خارجی خروج مجاز مطابق بند ٣-٦-٣-٣-١١ را می توان به عنوان بخشـی از راه خـروج قابل دسترس محسوب کرد.
تبصره:
١- پهنای حداقل ١٢٠ سانتی متر بین میله های دستگرد برای موارد زیر الزامی نبوده و باید حـداقل پهنا مطابق مقررات راه پله در هر تصرف در نظر گرفته شود:
- در مواردی که طبق محاسبه ظرفیت راه خروج، حداقل پهنای بیشتری برای راه پله الزامی باشد؛
- در ساختمان هایی که به طور کامل به شبکه بارنده خودکار تأیید شده مجهز باشند؛
- در ساختمان هایی که دسترسی به راه پله خروج از طریق یک خروج افقی تأمین شده باشد.
٢- فضای پناه گرفتن در موارد زیر الزامی نیست:
- در راه پله های خروج مجاز، که به عنوان بخشی از راه خروج قابل دسترس محسوب می شـوند، بـه شرطی که سرتاسر ساختمان به شبکه بارنده خودکار تأیید شده مجهز باشد؛
- در تصرف های مسکونی گروه م-٢.
٣-٦-١٠-٤ آسانسورها
در ساختمان هایی که طبقه قابل دسترس مورد نیاز، با فاصله چهار طبقه یا بیشتر در بالا یـا پـایین تراز تخلیه خروج قراردارد، باید حداقل یک آسانسور با قابلیت حمل صندلی چرخدار از فضـای پنـاه گرفتن منطبق با شرایط بند ٣-٦-١٠-٦، یا از یک خروج افقی، قابل دسترس باشد. همچنـین لازم است تا یک منبع برق کمکی مناسب و آماده به کار برای این آسانسورها تـأمین شـود (بـه تعریـف "قابل دسترس" در بخش ٣-١-١ مراجعه شود).
تبصره ها:
١- در پارکینگ های باز، نیاز نیست که آسانسور از یک فضای پنـاه گـرفتن یـا خـروج افقـی، قابـل دسترس باشد.
٢- در ساختمان هایی که به طور سرتاسری به سیسـتم شـبکه بارنـده خودکـار تأییـد شـده مجهـز هستند، نیازی نیست که آسانسورها از یک فضای پناه گرفتن یـا خـروج افقـی، قابـل دسـترس باشند.
٣-٦-١٠-٥ بالابر های کفی
بالابرهای کفی (مخصوص صندلی هـای چرخـدار) نبایـد بخشـی از راه هـای خـروج قابـل دسـترس محسوب شوند، مگر در جاهایی که مطابق مقررات شهرسازی و معماری برای افراد معلول جسـمی- حرکتی، به عنوان بخشی از مسیر قابل دسترس، مجاز دانسته شده باشند. نصب این بالابرهـا نبایـد موجب کاهش پهنای راه خروج از مقدار الزامی تعیین شده گردد.
٣-٦-١٠-٦ فضاهای پناه گرفتن
هر فضای قابل دسترس که‌الزاماً به فضای پناه گرفتن نیاز دارد، بایـد توسـط یـک راه خـروج قابـل دسترس به آن متصل شود. حداکثر طول مسیر پیمایش از فضای قابل دسترس تا یک فضـای پنـاه گرفتن نباید از مقدار مجاز برای تصرف مربوطه مطابق با شرایط بند ٣-٦-٣-٢-١ بیشتر باشـد. هـر فضای پناه گرفتن الزامی باید به یک راه پله دوربندی شـده مطـابق شـرایط بنـد هـای ٣-٦-١٠-٣ و ٣-٦-٣-٣، یا به یک آسانسور مطابق شرایط بند ٣-٦-١٠-٤، دسترسی مستقیم داشته باشد.
٣-٦-١٠-٦-١ اندازه
در راه های خروج قابل دسترس، فضای پناه گرفتن باید به اندازه ای باشد که بتوان بـه ازای حـداکثر هر ٢٠٠ نفر از متصرفان ساختمان یا بخشی از ساختمان که مربوط به آن فضای پناه گرفتن اسـت، فضای لازم برای استقرار یک صندلی چرخدار با ابعاد خالص ٨٠ در ١٢٠ سانتی متر را در آن تـأمین کرد. فضای صندلی چرخدار نباید عرض الزامی راه خروج را کـاهش دهـد. در فضـای پنـاه گـرفتن، دسترس به هر یک از فضاهای لازم برای صندلی چرخدار نباید توسط بیش از یـک فضـای اسـتقرار صندلی چرخدار مجاور مسدود شود.
یادآوری: این اندازه ها تنها برای تأمین حداقل فضای پناه گرفتن لازم بـه منظـور اسـتقرار صـندلی چرخدار در زمان آتش سوزی، مجاز است. در سایر شرایط، اندازه های فضاها برای استقرار یا حرکـت صندلی چرخدار باید مطابق با مقررات شهرسازی و معماری برای افراد معلول جسمی-حرکتی باشد.
٣-٦-١٠-٦-٢ شناسایی محل فضای پناه گرفتن
بر روی هر دری که دست یابی به یک فضای پناه گرفتن را از هر مکان مجاور تأمین مـی کنـد، بایـد عبارت « فضای پناه گرفتن زمان آتش سوزی » نصـب شـود. در صـورتی کـه فضـای پنـاه گـرفتن در راه های خروج قابل دسترس قرار گیرد، باید علامت بین المللی قابل دسترس برای افراد معلـول نیـز نصب گردد. در صورتی که روشنایی علامت خروج مطـابق بخـش ٣-٦-٩ الزامـی باشـد، بـه علایـم یادشده نیز باید روشنایی داده شود. همچنین بر روی در فضای پناه گرفتن باید علایم لمسی بـرای نابینایان مطابق ضوابط شهرسازی و معماری برای افراد معلول جسمی- حرکتی، نصب گردد.
٣-٦-١٠-٧ نشان دهنده روی خروج های غیر قابل دسترس
بر روی خروج ها و آسانسورهای مرتبط با یـک فضـای قابـل دسـترس الزامـی کـه راه خـروج قابـل دسترس تأیید شده ای محسوب نمی شوند، باید یک نشان دهنده برای راهنمایی به موقعیـت راه هـای خروج قابل دسترس نصب شود.