هوش مصنوعی مقررات ملی ساختمان23Gane AI
مبحث سوم مقررات ملی ساختمان : حفاظت ساختمان ها در مقابل حریق (1395) | ٣-٦-١٤ ضوابط اختصاصی راه های خروج در تصرف های تجمعی
٣-٦-١٤-١ کلیات
تصرف های تجمعی که دارای نشیمنگاه ها، میزها، صحنه نمایش، تجهیزات و از این قبیل باشند، باید علاوه بر رعایت ضوابط عمومی مندرج در بخش‌های ٣ـ٦ـ٢ تا ٣ـ٦ـ١٠، با ضـوابط ایـن بخـش نیـز مطابقت نمایند.
٣-٦-١٤-٢ خروج اصلی تصرف تجمعی
تصرف های تجمعی دارای بار تصرف بزرگتر از ٣٠٠ نفر باید دارای یک خروج اصـلی باشـند. خـروج اصلی باید دارای پهنای کافی معادل با حداقل نصف بار تصرف باشد، امـا ایـن پهنـا نبایـد کمتـر از مجموع عرض لازم کلیه راه های خروج باشد کـه بـه ایـن خـروج منتهـی مـی شـوند. چنانچـه کـل ساختمان در گروه تصرف تجمعی دسته بندی می شود، خروج اصـلی بایـد مشـرف بـه حـداقل یـک خیابان یا به یک فضای اشغال نشده با عرض حداقل ٣ متر باشد که به یـک خیابـان یـا راه عمـومی متصل می‌شود.
تبصره:در تصرف های تجمعی بزرگ (مانند استادیوم ها) که در آن راه خروج اصلی بـه طـور واضـح مشخص نشده است یا جایی که چندین راه خروج اصلی وجـود دارد، خـروج هـا مجازنـد در اطـراف محیط ساختمان پراکنده باشند به شرط آنکه کل عـرض خـروج کمتـر از ١٠٠ درصـد عـرض لازم نباشد.
٣-٦-١٤-٣ خروج های غیراصلی تصرف تجمعی
در هر تراز از تصرف های تجمعی دارای بار تصرف بزرگتر از ٣٠٠ نفر، باید علاوه بر دسترسی به خروج اصلی، خروج های دیگری نیز موجود باشد که ظرفیت آنها برابر با حداقل نیمـی از تعـداد متصـرفان همان تراز بوده و با سایر ضوابط در مورد تعداد و شرایط استقرار خروج ها مطابقت داشته باشد.
تبصره: در تصرف های تجمعی بزرگ (مانند استادیوم ها) که در آن راه خروج اصلی بـه طـور واضـح مشخص نشده است یا جایی که چندین راه خروج اصلی وجـود دارد، خـروج هـا مجازنـد در اطـراف محیط ساختمان پراکنده باشند به شرط آنکه کل عـرض خـروج کمتـر از ١٠٠ درصـد عـرض لازم نباشد.
٣-٦-١٤-٤ سالن‌های انتظار و سرسراها
در تئاترها و تصرف های مشابه تجمعی که افراد در زمانی که دستیابی به صندلی خالی امکـان پـذیر نیست، به داخل ساختمان پذیرفته شده و در سرسرا یا فضایی مشابه به انتظار باشند، چنین کاربرد سرسرا یا فضای مشابه نباید پهنای آزاد لازم راه های خروج را مختل نماید. اینگونه فضـاهای انتظـار باید توسط جدارهای دائمی محکم یا با نرده های صلب ثابـت بـا ارتفـاع حـداقل ١٠٥ سـانتی متـراز راه های خروج الزامی جدا شوند. اینگونه سرسراهای انتظار اگر مستقیماً به وسیله کلیـه ورودی هـا و خروج های اصلی به معبر عمومی متصل نباشد، باید یک گذر یا دالان بدون مانع و مسـتقیم بـه هـر یک از چنین ورودی‌ها یا خروج های اصلی داشته باشند.
٣-٦-١٤-٥ راه های خروج های بالکن داخلی
بالکن های داخلی که بار تصرف آنها از ٥٠ نفر بیشتر نباشد، مجاز است فقط یک راه خـروج داشـته باشد. منتهی شدن این راه خروج به طبقه زیر بلامانع است.
بالکن های داخلی که بار تصرف آنها بین ٥١ تا ١٠٠ نفر است، باید حداقل دو راه خروج دور از هـم داشته باشند. منتهی شدن این دو راه خروج به طبقه زیر بلامانع است.
بالکن های داخلی که بار تصرف آنها از ١٠٠ نفر بیشتر است، یک طبقه مجزا محسـوب مـی شـود و باید برای آنها راه های خروج به تعداد و عرض کافی مطابق ضوابط این مقررات درنظر گرفته شود.
٣-٦-١٤-٦ پهنای راه های خروج برای تصرف های تجمعی
پهنای آزاد راهروهای پلکانی خروج (مانند راهروهای بین سکوهای تماشی چی ها) باید ظرفیت کـافی را مطابق کلیه موارد زیر، در صورت مشمول بودن، فراهم سازند:
١- باید حداقل پهنای ٨ میلی متر برای هر متصرف در مورد پله هایی بـا ارتفـاع ١٨٠ میلـی متـر یـا کمتر و عمق کف پله ٢٨٠ میلی‌متر یا بزرگتر، اندازه گیری شده به صورت افقـی بـین لـب کـف پله‌های متوالی فراهم گردد.
٢- برای هر 2/5 میلی متر ارتفاع پله بالاتر از ١٨٠ میلی متر، در جایی که این ارتفـاع مجـاز دانسـته شده باشد، باید حداقل 0/15 میلی‌متر پهنای اضافی پله برای هر متصرف درنظر گرفته شود.
٣- در جایی که راهروی خروج پلکانی به پلکان پایین رونده نیاز دارد، در بخش هایی از پهنای پلکان که در فاصله افقی ٧٥ سانتی متری از هر طرف به هیچ میلـه دسـتگردی دسترسـی ندارند،بایـد حداقل ٢ میلی‌متر پهنای اضافی به ازای هر متصرف منظور گردد.
٤- راهرو های خروج شیب دار که شیب آنها بیشتر از ١ واحد عمودی در ١٢ واحـد افقـی (شـیب ٨ درصد) است، باید حداقل ٦ میلی متر پهنای آزاد برای هر متصرف داشته باشـند. بـرای راه هـای خروج مسطح یا شیب دار که شیب آنها کمتر از ١ واحد عمـودی در ١٢ واحـد افقـی (شـیب ٨ درصد) است، باید حداقل ٥ میلی‌متر پهنای آزاد به ازاء هر متصرف داشته باشند.
٣-٦-١٤-٧ فاصله تردد
خروج ها و راهروها باید به نحوی قرار گیرند کـه در سـاختمان هـای بـدون شـبکه بارنـده خودکـار، مسافت پیمایش تا یک در خروج بیشتر از ٦٠ متر (اندازه گیری شده در امتـداد خـط تـردد) نباشـد.
مسافت پیمایش در ساختمان های دارای شبکه بارنده خودکار تاییدشده نباید بیش از ٧٥ متر باشد.
در جایی که راهروها در بین ردیف صندلی ها در نظر گرفته شده اند، مسافت تردد در امتداد راهروها و راه دسترسی به راهرو بدون تردد از روی صندلی‌ها اندازه گیری می‌شود.
تبصره: در محل نشستن در فضای باز، مسافت تردد از هر صندلی تا بیرون ساختمان نباید از ١٢0 متر تجاوز نماید. مسافت تردد در تسهیلات ساختارهای نوع ١ و ٢ محدود نمی‌شود.
٣-٦-١٤-٨ مسیر مشترک تردد
مسیر مشترک تردد از هر صندلی تا نقطه ای که شخص بـه دو مسـیر تـردد بـه دو خـروج مسـتقل دسترس داشته باشد، نباید بیش از ٩ متر باشد.
تبصره:برای فضاهایی که دارای بیش از ٥٠ متصرف نباشند، مسیر مشترك تردد می تواند حـداکثر ٢٣ متر باشد.
٣-٦-١٤-٨-١ مسیر از بین ردیف‌های همجوار
در جایی که یکی از دو مسیر تردد از بین یک ردیف صندلی های بین دو راهرو می گذرد، نباید بیش از ٢٤ صندلی بین دو راهرو وجود داشته باشد، و حداقل پهنای آزاد بین دو ردیف صـندلی بـین دو راهرو باید برابر با عدد ثابت ٣٠ سانتی‌متر به اضافه 1/5 سانتی‌متر به ازای هر صندلی اضافه بر هفت صندلی بین دو راهرو باشد. به عنوان مثال اگر تعداد صندلی‌هـا بـین دو راهـرو ٢٠ صـندلی باشـد، حداقل فاصله بین دو ردیف صندلی برابر است با: 30+(1/5X13) = 49/5 سانتی‌متر.
٣-٦-١٤-٩ راهروهای الزامی درهای تصرف تجمعی
هر بخش تحت تصرف تجمعی که شامل صندلی ها، میزها، محل هـای نمـایش یـا تجهیـزات مشـابه باشد، باید به راهروهای منتهی به خروج ها یا درگاه های دسترس خروج مطابق این بخش مجهز شوند.
٣-٦-١٤-٩-١ حدقل پهنای راهرو
حداقل پهنای آزاد راهروها باید به شرح زیر باشند:
١ـ برای راهروهای پله‌ای که در هر دو طرف محل نشستن دارند، ١٢٠ سانتی‌متر
تبصره: در جایی که راهرو به بیش از ٥٠ صندلی مربوط نیست، ٩٠ سانتی‌متر
٢ـ برای راهروهای پله‌ای که دارای محل نشستن تنها در یک طرف هستند، ٩٠ سانتی‌متر
٣ـ در جایی که راهرو با میله دستگرد تقسیم شده است، ٦٠ سانتی متر بین میله دسـتگرد و محـل نشستن
٤ـ برای راهروهای مسطح یا شیبدار که در هر دو طرف محل نشستن دارند، ١٠٥ سانتی‌متر
تبصره ها:
الف- در جایی که راهرو برای بیش از ٥٠ صندلی نیست، ٩٠ سانتی‌متر
ب- در جایی که راهرو مربوط به بیش از ١٤ صندلی نیست، ٧٥ سانتی‌متر
٥- برای راهروهای مسطح یا شیب‌داری که تنها در یک طرف محل نشستن دارند، ٩٠ سانتی‌متر
تبصره:در جایی که راهرو مربوط به بیش از ١٤ صندلی نیست، ٧٥ سانتی‌متر
٣-٦-١٤-٩-٢ پهنای راهرو
پهنای راهرو باید ظرفیت خروج کافی را برای تعـداد افـرادی کـه از حـوزه هـای مربـوط بـه راهـرو می ریزند، فراهم سازد. حوزه سرریز به راهرو بخشی از فضای کلی است که بـه آن قسـمت از راهـرو تخلیه می شود. در هنگام تعیین حوزه سرریز به راهرو، فرض باید بـرآن باشـد کـه از کلیـه راه هـای خروج به طور متعادل با تناسب بین تعداد افراد و ظرفیت خروج ها استفاده می شود. به عنوان مثـال چنانچه یک مجموعه ردیف های صندلی به دو راهرو دسترس داشته باشـند، از هـر راهـرو نیمـی از افراد هر ردیف برای خروج استفاده می‌کنند.
٣-٦-١٤-٩-٣ تجمیع راهروها
در جایی که راهروها تجمیع می شوند تا یک مسیر پیمـایش واحـد بـرای خـروج را ایجـاد نماینـد، ظرفیت خروج لازم آن مسیر نباید کمتر از مجموع ظرفیت لازم آن راهروها باشد.
٣-٦-١٤-٩-٤ پهنای یکنواخت
آن بخش هایی از راهروها که خروج به هر دو جهت امکان دارد، پهنـای لازم بایـد همسـان در نظـر گرفته شود.
٣-٦-١٤-٩-٥ انتهای راهروها در تصرف های تجمعی
هر انتهای یک راهرو باید به یک راهروی عرضی (متقاطع)، سرسرای انتظار، درگاه، مدخل اصـلی یـا فضای تجمیع که دارای دسترس به یک خروج باشند، ختم شود.
تبصره ها:
١- راهروهای بن‌بست نباید بیش از ٦٠٠ سانتی‌متر طول داشته باشند.
٢- راهروهای بن بست طولانی تر از ٦٠٠ سانتی متردر جایی مجاز است که راهرو در قسمت بن‌بسـت حداکثر ٢٤ جای نشستن نسبت به راهروی دیگر فاصله دارد که در امتـداد یـک ردیـف نشـیمنگاه اندازه گیری می شود که دارای حداقل عرض آزاد ٣٠ سانتی متر به علاوه ١٥ میلـی متـر بـه ازای هـر صندلی اضافه بر ٧ صندلی در آن ردیف است.
٣-٦-١٤-٩-٦ موانع موجود در راهروها در مکان های تجمعی
در پهنای لازم راهروها نباید هیچ مانعی وجود داشته باشد، مگر میله‌هـای دسـتگرد کـه مطـابق بـا شرایط بند ٣-٦-٤-٥ باشند.
٣-٦-١٤-١٠ عرض آزاد دسترس نشیمنگاه ها به راهرو
در جایی که هر ردیف دارای ١٤ صندلی یا کمتر است، حداقل عرض آزاد راهـروی دسترسـی بـین ردیف ها نباید کمتر از ٣٠ سانتی مترباشد که به صورت فاصله افقـی آزاد از پشـت ردیـف جلـویی و نزدیکترین جلوآمدگی ردیف عقبی اندازه گیری می شود. در جایی کـه صـندلی هـا دارای نشـیمنگاه خود تاشو هستند، اندازه گیری باید با صندلی ها درحالتی که نشیمنگاه صـندلی بـه حالـت ایسـتاده است انجام شود. در صورت وجود صندلی بدون نشیمنگاه خودتاشو در آن ردیف، اندازه گیری ها باید با حالت افقی نشیمنگاه صندلی ها انجام شود. در مورد صندلی هایی که دسـته تاشـو دارنـد، فاصـله بندی بین ردیف‌ها باید در حالتی که دسته صندلی ها پایین است، تعیین شود.
٣-٦-١٤-١٠-١ دسترسی از دو طرف
در مورد ردیف صندلی هایی که در هر دو انتها دارای راهرو یا درگاه هستند، نباید در هر ردیف بیش از ١٠٠ محل نشستن وجود داشته باشد. به حداقل عرض آزاد ٣٠ سانتی‌متربین ردیف‌ها که در بـالا ذکر شد، باید ٨ میلی متر به ازای هر صندلی اضـافه بـر ١٤ صـندلی افـزوده گـردد. امـا عـرض آزاد حداقل لازم نیست از ٥٥ سانتی‌متر تجاوز نماید.
٣-٦-١٤-١٠-٢ دسترسی از یک طرف
در مورد ردیف صندلی‌هایی که تنها در یک انتها دارای راهروی میان ردیفی یـا درگـاه هسـتند، ١٥ میلی متر به ازای هر صندلی اضافه تر از ٧ عدد، به حداقل عرض آزاد ٣٠ سانتی متری بـین ردیـف هـا باید افزوده شود، اما حداقل عرض آزاد لازم نیست که از ٥٥ سانتی متر بیشتر شود. در این حالـت بـا توجه به این که خروج تنها از یک سمت انجام می گیرد، افزایش عرض آزاد از صندلی هفتم به بعـد می تواند به صورت تک تک برای هر صندلی محاسبه و اعمـال گـردد. در هـر صـورت طـول مسـیر پیمایش خروج از هر محل نشستن تا نقطه ای که شخص امکان انتخـاب دو مسـیر پیمـایش بـه دو خروج را دارد، نباید بیش از ٩ متر گردد. در جایی که یکی از این مسیرهای پیمایش از میـان یـک راهرو با عبور از مابین ردیف نشیمنگاه ها به طرف یک راهروی دیگر برود، نبایـد بـیش از ٢٤ محـل نشستن بین دو راهرو وجود داشته باشدو حداقل عرض آزاد بین ردیف ها برای ردیف بین دو راهـرو باید ٣٠ سانتی‌متر به علاوه ١٥ میلی‌متر به ازای هر صندلی بیشتر از ٧ در ردیف بین راهروها باشد.
٣-٦-١٤-١١ پوشش سطوح تردد راهروهای میان ردیف های مکان های تجمعی
راهروهای میان ردیف ها با شیب کمتر از ١ واحد عمودی در ٨ واحد افقی (شیب 12/5 درصد) بایـد از شیبراهی با پوشش سطح غیرلغزنده تشکیل شده باشند. راهروهـای بـا شـیب بیشـتر از ١ واحـد عمودی در ٨ واحد افقی (شیب 12/5 درصد) باید از تعداد متوالی کف و ارتفـاع پلـه هـایی تشـکیل شده باشند که در تمام عرض راهـرو امتـداد داشـته باشـند و مطـابق بنـد هـای٣-٦-١٤-١١-١ تـا ٣-٦-١٤-١١-٣ باشند.
٣-٦-١٤-١١-١ کف پله‌ها
عمق کف پله‌ها باید حداقل ٢٨ سانتی‌متر بوده و از یکسانی ابعادی برخوردار باشند.
تبصره: رواداری میان کف پله‌های مجاور نباید بیش از ٥ میلی‌متر باشد.
٣-٦-١٤-١١-٢ ارتفاع پله‌ها
در جایی که شیب مسیر پله های راهرو از شیب فضاهای نشستن مجاور پیروی کند، ارتفـاع پلـه هـا نباید کمتر از ١٠ سانتی‌متر و بیش از ٢٠ سانتی‌متر بوده و باید در هر خیز یکنواخت باشد.
تبصره ها:
١- نایکنواختی ارتفاع پله باید به دامنه ای محدود شود که تغییرات شیب مکان های نشستن مجـاور خطوط دید کافی را حفظ نماید. در جایی کـه نـایکنواختی بـین ارتفـاع پلـه‌هـای متـوالی از ٥ میلی متر تجاوز کند، موقعیت دقیق چنین نایکنواختی هایی باید با یک نوار نشانگر متمـایز روی هر پله بر دماغه یا لبه پیش آمده ارتفاع نایکنواخت مشخص گـردد. ایـن نـوار بایـد حـداقل ٢٥ میلی متر و حداکثر ٥٠ میلی متر عرض داشته باشد. نوار علامت‌گـذاری لبـه بایـدکـاملاً از نـوار علامت‌گذاری تغییر کف متمایز باشد.
٢- ارتفاع پله های تا حداکثر ٢٣ سانتی متردر جایی که هماهنگی با شیب مکان های نشستن مجـاور برای حفظ خطوط دید ضرورت دارد، مجاز است.
٣-٦-١٤-١١-٣ نوار علامت‌گذاری تغییر کف
نوار علامت‌گذاری تغییر کف باید روی هر کف پله در قسمت لبه پله یا لبه پیش آمده نصب شود، به طوری که موقعیت هر کف پله در سراشیبی واضح و به راحتی قابـل مشـاهده باشـد. ایـن نـوار بایـد دارای عرض حداقل ٢٥ میلی‌متر و حداکثر ٥٠ میلی‌متر باشد.
٣-٦-١٤-١٢ تثبیت محل‌های نشستن
در مکانهای تجمعی، محل‌های نشستن باید با ایمنی کامل به کف تثبیت شوند.
تبصره ها:
١- در محل هایی از مکان های تجمعی یا بخش های مربوط به آن بدون کف های شیبدار یا کف هـای پلکانی برای نشستن، و دارای ٢٠٠ صندلی یا کمتر، بستن صندلی‌ها به کف الزامی نیست.
٢- در محل هایی از مکان های تجمعی یا بخـش‌هـای مربـوط بـه آن دارای میـز و صـندلی و بـدون کف‌های شیبدار یا کف‌های پلکانی برای نشستن، محکم کردن صندلی‌ها به کف الزامی نیست.
٣- در محل هایی از مکان های تجمعی یا بخش های مربوط به آن بدون سطوح شیبدار یـا کـف‌هـای پلکانی برای نشستن و دارای بیش از ٢٠٠ صندلی، صندلی ها باید بـه صـورت گروهـی حـداقل ٣ تایی به یکدیگر بسته شوند و یا صندلی‌ها باید کاملاً به کف محکم گردند.
٤- در محل هایی از مکان های تجمعی که انعطاف پـذیری نحـوه قرارگیـری محـل نشسـتن، بخـش غیرقابل تفکیک طراحی و عملکرد فضا است و محل نشستن بر روی ترازهای پلکانی قرار داشته و حداکثر ٢٠٠ صندلی وجود دارد، محکـم سـاختن آنهـا بـه کـف، الزامـی نیسـت. نقشـه‌هـای نشان دهنده محل نشستن، کف های پلکانی و راهروهای بین ردیف ها باید برای تأیید بـه مرجـع صدور پروانه و کنترل ساخت ارائه شوند.
٥- گروهی از صندلی ها در محلی از مکـان هـای تجمعـی کـه از بقیـه محـل هـای نشسـتن توسـط نرده گذاری، حفاظ ها، دیوارهای کوتاه یا موانع مشابه دیگر جدا شده انـد و دارای کـف هـای تـراز باشند و بیش از ١٤ محل نشستن در هر گروه موجود نیست، محکم کردن صندلی هـا بـه کـف الزامی نیست.
٦- صندلی های درنظر گرفته شده برای نوازندگان یا دیگر مجریان که بـا نـرده گـذاری، حفـاظ هـا، دیوارهای کوتاه یا موانع مشابه دیگر جدا شده اند، الزامی به محکم شدن به کف ندارند.
٣-٦-١٤-١٣ میله‌های دستگرد
راهروهای شیبدار دارای شیب بیش از ٥ درصد که ارتفاعی بیش از ٢٥ سانتی متـر را طـی کننـد و طول افقی آن بیش از ١٨٥ سانتی متر باشد، و پله های راهرویی باید با میله های دسـتگردی کـه در کنار یا در عرض راهرو قرار گرفته اند، مجهز شوند.
تبصره ها:
١- برای راهروهای شیبدار با شیب کمتر از ١ واحد عمودی در ٨ واحد افقی ( شیب 12/5 درصد) و محل نشستن در هر دو طرف، الزامی به میله‌های دستگرد نیست.
٢- در صورت وجود نرده یا حفاظی در کنار راهرو که با الزامات قابلیت با دسـت گـرفتن میلـه هـای دستگرد مطابقت داشته باشد، الزامی به میله دستگرد نیست.
٣-٦-١٤-١٣-١ میله‌های دستگرد ناپیوسته
در جایی که در دو طرف راهرو، محل نشستن وجود دارد، میلـه هـای دسـتگرد بایـد بـه تنـاوب در فواصل کمتر از پنج ردیف، با ایجاد فواصل خالی یا شکستگی هایی در امتـداد آن منقطـع شـوند تـا دسترسی به محل نشستن تسهیل شده و امکان عبور از یک طرف راهرو به طـرف دیگـر آن فـراهم گردد. این فواصل خالی باید دارای عرض آزاد حداقل ٥٥ سانتی متر و حداکثر ٩٠ سانتی‌متر باشـند که به صورت افقی اندازه گیری می شود و میله‌های دستگرد در این قسمت ها باید دارای انتهای گـرد شده یا خمیدگی باشند.
٣-٦-١٤-١٣-٢ میله‌های دستگرد میانی
درجایی که در وسط راهروی پله‌ای، میله های دستگرد قرار گرفته اند، باید یک میلـه میـانی اضـافی تقریباً در ٣٠ سانتی‌متری زیر میله دستگرد اصلی وجود داشته باشد.
٣-٦-١٤-١٤ حفاظ های (جان پناه های) مکانهای تجمعی
حفاظ های مکانهای تجمعی باید مطابق شرایط بندهای ٣-٦-١٤-١٤-١ تا ٣-٦-١٤-١٤-٣ باشند.
٣-٦-١٤-١٤-١ راهروهای میانی یا عرضی بین ردیف ها
راهروهای عرضی بین ردیف ها که در فاصله بیش از ٧٥ سانتی متربالای کـف یـا زمـین پـایین قـرار دارند، باید دارای حفاظ هایی مطابق شرایط بند ٣-٦-٤-٦ باشند.
در جایی که تغییر ارتفاع ٧٥ سانتی متریا کمتر بین راهروی عرضی بین ردیف هـا و کـف مجـاور یـا زمین پایین روی می‌دهد، باید حفاظ هایی در حداقل ٦٥ سانتی‌متر بالای کف راهرو فراهم گردد.
تبصره: در جایی که پشتی های صندلی هایی که جلو راهروی عرضی قـرار دارنـد، ٦٠ سـانتی متریـا بیشتر، بالای کف مجاور راهرو بالا آمده باشند، نیازی به تأمین حفاظ نیست.
٣-٦-١٤-١٤-٢ خط دیدـ ارتفاع ناگزیر حفاظ ها
به غیر از آنچه که در الزامات ٣-٦-١٤-١٤-٣ آمده است، در جایی که بلندی کف یا ارتفاع جای پـا بیشتر از ٧٥ سانتی مترنسبت به کف یا تراز پایینی است و لبه بند پیشانی یا نـرده ممکـن اسـت در خط دید محل نشستن مجاور قرار گیرد، در هر صورت باید نرده یا لبه بند مطابق الزامات حفاظ بند ٣-٦-٤-٦ دارای حداقل ارتفاع ٦٥ سانتی‌متر تعبیه گردد.
٣-٦-١٤-١٤-٣ حفاظ ها در انتهای راهروی بین ردیف ها
در جایی که کف راهرو (در انتهای پایینی راهرو) بیش از ٧٥ سانتی متربالای کف یا تراز پایینی قرار دارد، باید حفاظ لبه مطابق الزامات بند ٣-٦-٤-٦ در عرض کامل راهرو تعبیه گردد. این حفاظ لبـه باید حداقل ٩٠ سانتی متر ارتفاع داشته و به علاوه حداقل ١٠٥ سانتی متر اندازه مایل بین بالای آن و لبه دماغه نزدیکترین کف پله راهرویی باشد.
٣-٦-١٤-١٥ بار تصرف در نشیمنگاه نیمکتی
در جایی که به جای صندلی از نیمکت نشیمن برای محل نشستن استفاده می شود، تعداد افراد باید بر اساس یک فرد برای هر ٤٥ سانتی‌مترطول نیمکت باشد.