٣-٦-١١-١ هتلها و خوابگاه ها
٣-٦-١١-١-١ کلیات
در هتلها و خوابگاه ها، راه های خروج باید با ضوابط عمومی مندرج در بندهای ٣-٦-٢ تا ٣-٦-١٠ و نیز ضوابط اختصاصی این بخش مطابقت داشته باشند.
٣-٦-١١-١-٢ دو در دسترس خروج
هر اتاق یا سوئیت، با مساحت بیش از ١٨٥ مترمربع، باید دست کم دو در دسترس خروج دور از هم داشته باشد.
٣-٦-١١-١-٣ فاصله داخل اتاق ها تا راهروی دسترس خروج
در داخل اتاق ها یا سوئیت ها، حداکثر فاصله تا یک راهروی دسترس خروج نباید از ٢٣ متـر بیشـتر شود، مگر آنکه تمام بنا توسط شبکه بارنده خودکار تأیید شده محافظت گردد، کـه در نتیجه، این فاصله را میتوان حداکثر به ٣٨ متر افزایش داد.
٣-٦-١١-١-٤ طول راه تخلیه خروج
طول راه تخلیه خروج، از انتهای دوربند پلکان خروج تا معبر عمومی، نباید از ٣٠ متر بیشتر باشد.
٣-٦-١١-٢ بناهای آپارتمانی
٣-٦-١١-٢-١ کلیات
در بناهای آپارتمانی، راههای خروج باید با ضوابط عمومی مندرج در بخشهای ٣ـ٦ـ٢ تا ٣ـ٦ـ١٠ و نیز ضوابط اختصاصی این بخش مطابقت داشته باشند.
٣-٦-١١-٢-٢ دسترس به دو راه خروج مجزا
در بناهای آپارتمانی، هر واحد مسکونی باید دست کم بـه دو خروج مجزا و دور از هـم دسترسی داشته باشد، مگر در موارد مشخص شده در بند ٣ـ٦ـ١١ـ٢ـ٣، ٣ـ٦ـ١١ـ٢ـ٤ یا ٣-٦-١١-٢-٥ کـه استثنائاً در آنها دسترسی به یک خروج مجاز شمرده شده است:
٣-٦-١١-٢-٣ یک دسترس مستقیم به بیرون یا به پلکان اختصاصی
در موارد زیر، مجاز است هر واحد مسکونی استثنائاً فقط به یک خروج دسترسی داشته باشد:
الف) واحد مسکونی از طریق یک درگاه خروج مستقیماً به خیابان یا حیاط مربوط شود.
ب) واحد مسکونی دارای یک پلکان مختص به خود باشد که با موانع حداقل ١ ساعت مقاوم حریـق و بدون بازشو از دیگر بخشها جدا شده و در تراز تخلیه، مستقیماً به فضای بیرون باز شود.
٣-٦-١١-٢-٤ یک پلکان خروج دوربندی شده
هر بنای آپارتمانی با حداکثر ٦ طبقه و ارتفاع حداکثر ٢٣ متر بالاتر از تراز زمین برای آخرین کـف قابل تصرف، با حداکثر ٤ واحد مسکونی در هر طبقه، به شرط تطبیق با همه ضوابط زیـر،اسـتثنائاً مجاز است فقط یک پلکان خروج داشته باشد:
الف) پلکان خروج توسط موانع حریق با حداقل ٢ ساعت مقاومت در برابر آتش، کاملاً دوربندی شده باشد و درهای حریق خودبسته شو، با درجه حداقل 1/5 ساعت محافظت حریق، تمام بازشوهای واقع بین دوربند پلکان و بنا را محافظـت کننـد و راه پلـه هـا مطـابق بنـد ٣-٩-٥ در برابـر دود محافظت شوند؛
ب) پلکان خروج تا بیش از دو طبقه پایینتر از تراز تخلیه خروج ادامه نداشته باشد؛
پ) راهروهایی که به عنوان دسترس خروج استفاده مـی شـوند، حـداقل ١ سـاعت مقاومـت حریـق داشته باشند؛
ت) فاصله عبوری بین در ورودی هر واحد مسکونی تا پلکان خروج، از 7/5 متر بیشتر نباشد؛
ث) کریدورها دارای امکان تهویه به بیرون از ساختمان به میـزان ٦ مرتبـه تعـویض هـوا در سـاعت باشند. این قسمت ها باید به سیستم کشف کننده دود مجهز باشند که در صـورت نفـوذ دود بـه این مسیرها و فعال شدن کشف کنندة دود، سیستم تهویه کریدور ها بـه صـورت خودکـار فعـال شود؛
ج) فاصله دسترسی از هر نقطه در طبقات زیر تراز تخلیه خروج تا پلکان خـروج از ٢٣ متـر بیشـتر نباشد؛
چ) در جایی که بنا دارای پارکینگ اتومبیل دوربسته و یا در زیر تراز تخلیه خروج باشد، این طبقات باید به سیستم تخلیه دود مکانیکی متصل به سیستم کشف کننده دود با ده مرتبه تعویض هـوا در ساعت مجهز باشد.
تبصره ها:
١- در ساختمان های مسکونی آپارتمانی چهار طبقه و کمتر، موانع آتش مجـاز اسـت حـداقل یـک ساعت مقاومت در برابر آتـش داشـته باشـد و بازشـوها نیـز حـداقل ٤٥ دقیقـه در برابـر آتـش محافظت شوند و کریدور های دسترس خروج حداقل ١ سـاعت مقاومـت در برابـر آتـش داشـته باشند.
٢- در مواردی که تمامی بنا به شبکه بارندة خودکار تأیید شده مجهز باشـد، مجـاز اسـت کـه یـک طبقه به بنا افزوده شود، مشروط بر آن که حداکثر ارتفاع ساختمان از تـراز زمـین بیشـتر از ٢3 متر نشود.
٣-٦-١١-٢-٥ یک پلکان خارجی خروج
هر بنای آپارتمانی با حداکثر ٦ طبقه و ارتفاع حداکثر ٢٣ متر از تراز زمین برای بالاترین کف قابـل تصرف، با حداکثر ٢ واحد مسکونی در هر طبقه، به شرط تطبیق با همه ضوابط زیر،اسـتثنائاً مجـاز است فقط یک پلکان خارجی خروج داشته باشد:
الف) پلکان خارجی خروج با تمام الزامات تعیـین شـده در قسـمت ٣-٦-٣-٣-١١ مطابقـت داشـته باشد؛
ب) واحدهای مسکونی مستقیما با درهای حریق خودبسته شو، با درجه حداقل 1/5 ساعت محافظت حریق، به پلکان خارجی دسترسی داشته باشند؛
پ) پلکان خارجی خروج تا بیش از نیم طبقه پایینتر از تراز تخلیه خروج ادامه نداشته باشد؛
ت) فاصله دسترسی از هر نقطه در طبقه زیر تراز تخلیه خروج تا پلکـان خـروج از ٢٣ متـر بیشـتر نباشد؛
ث) در جایی که بنا دارای پارکینگ اتومبیل دوربسته و یـا در زیـر تـراز تخلیـه خـروج باشـد، ایـن طبقات باید به سیستم تخلیه دود مکانیکی متصل به سیسـتم کشـف کننـده دود بـا ده مرتبـه تعویض هوا در ساعت مجهز باشد.
تبصره ها:
١- در ساختمان های مسکونی آپارتمانی چهار طبقه و کمتر، موانع آتش مجـاز اسـت حـداقل یـک ساعت مقاومت در برابر آتش داشته باشد و بازشوها نیز حـداقل دارای ٤٥ دقیقـه محافظـت در برابر آتش باشند. کریدور های دسترس خروج حداقل ١ سـاعت مقاومـت در برابـر آتـش داشـته باشند.
٢- در مواردی که تمامی بنا به شبکه بارنده خودکار تأیید شده مجهز باشـد، مجـاز اسـت کـه یـک طبقه به بنا افزوده شود، مشروط بر آن که حداکثر ارتفاع ساختمان از تـراز زمـین بیشـتر از ٢٣ متر نشود.
٣-٦-١١-٢-٦ فاصله داخل واحد تا کریدور دسترس خروج یا پلکان خارجی
در داخل واحدهای مسکونی مستقل، فاصله عبوری تا رسیدن به کریدور دسترس خروج یا پلکان خارجی نباید از ٢٣ متر بیشتر شود، مگر در مواردی که بنا توسط شبکه بارنده خودکار تأیید شده محافظت شود، که در آن صورت،استثنائاً این فاصله را میتوان حداکثر به ٣٨ متر افزایش داد.
٣-٦-١١-٣ اقامتگاه ها و بناهای مسافرپذیر
٣-٦-١١-٣-١ کلیات
همه اقامتگاه ها، مسافرخانه ها، شبانه روزی ها و پانسیون هایی که به منظور اقامت موقت یـا طـولانی افراد با ظرفیت پذیرش ١٦ نفر و بیشتر طرح شوند، و نیز تمام خانههـایی کـه بـا همـین گنجـایش برای همان منظور تغییر و تبدیل یافته است و اتاق های آنها مجزا از هم کرایه داده می شود، باید به طور متناسب، دارای راه های خروج و فرار مطابق ضوابط عمومی منـدرج در ایـن مقـررات و ضـوابط اختصاصی مندرج در بندهای ٣-٦-١١-٣-٢ تا ٣-٦-١١-٣-٣ باشند.
٣-٦-١١-٣-٢ دو در دسترس خروج
هر اتاق یا هر فضای با مساحت بیش از ١٨٥ متر مربع باید حداقل دو در دسترس خروج دور از هم داشته باشد.
٣-٦-١١-٣-٣ فاصله داخل فضا تا راهروی دسترس خروج
در داخل هر اتاق یا سوئیت، یا هر واحد زندگی، حداکثر فاصله تا یک راهروی دسترس خروج نباید از ٢٣ متر بیشتر باشد، مگر آنکه تمام بنا توسط شبکه بارنده خودکار تأیید شده محافظت گردد که در آن صورت، این فاصله را میتوان تا حداکثر ٣٨ متر افزایش داد.
٣-٦-١١-٤ خانههای یک یا دو خانواری
٣-٦-١١-٤-١ کلیات
در خانه های یک یا دو خانواری، راه های خروج و فرار باید حسب مورد، با ضوابط عمومی در بندهای ٣-٦-٢ تا ٣-٦-١٠ و نیز ضوابط اختصاصی این بخش مطابقت داشته باشند.
٣-٦-١١-٤-٢ تعداد راه های فرار و نجات
در خانه های یک یا دو خانواری دارای دو اتاق یا بیشتر که مساحت هر طبقـه آن هـا کمتـر از ١٨٥ متر مربع باشد، برای هر اتاق خواب یا فضای زندگی حـداقل یـک راه اصـلی فـرار و نجـات مطـابق بند ٣-٦-١١-٤-٣ و حـداقل یـک راه دوم یـا جـایگزین فـرار و نجـات مطـابق بنـد ٣-٦-١١-٤-٤ فراهم باشد.
تبصره: راه دوم یا جایگزین در موارد زیر الزامی نیست:
الف- اتاق خواب یا زندگی با یک در مستقیما به خارج ساختمان یا زمین محوطه دسترسی داشـته باشد.
ب- واحد مسکونی به طور کامل به شبکه بارنده خودکار تأیید شده مجهز باشد.
در ساختمان های مسکونی یک و دو خانواری، هر طبقه در داخل واحد که دارای مساحت ١٨٥ متـر مربع و بیشتر باشد، باید دارای دو راه فرار و نجات اصلی مطابق بند ٣-٦-١١-٤-٣ باشد، مگر آن که تمام بنا با شبکه بارنده خودکار تأیید شده مجهز باشد که در این صورت یـک راه اصـلی و یـک راه جایگزین الزامیست.
٣-٦-١١-٤-٣ راه اصلی فرار و نجات
راه اصلی فرار و نجات باید یک در، راه پله، یا شیبراه باشد که یک مسیر پیمـایش بـدون مـانع را تـا خارج از واحد مسکونی در خیابان یا زمین محوطه تأمین نماید.
٣-٦-١١-٤-٤ راه دوم یا جایگزین فرار و نجات
راه دوم یا جایگزین فرار یا نجات باید حسب مورد با یکی از موارد زیر مطابقت داشته باشد:
الف) یک در، راه پله، راهرو یا هال مجزا و دور از راه فرار اصلی،که مسیر پیمایش بدون مـانعی را بـه بیرون بنا در سطح خیابان یا زمین محوطه، فراهم کند.
ب) یک راه عبور از میان فضاهای مجاور، یا هر راه فرار تأیید شده، مشـروط بـر آنکـه در طـول راه، هیچ دری با احتمال قفل شدن وجود نداشته و تمام مسیر از راه فرار اصلی مجزا و دور باشد.
پ) یک پنجره یا در بیرونی که از سمت داخل، بدون نیاز به کلید یا هر وسیله خـاص دیگـر، قابـل بازشدن بوده و سطح و اندازه های بازشوی آن حداقل معادل مشخصات بیان شده برای بازشوی فرار اضطراری و نجات مطابق بخش ٣-٦-١٨ باشد. همچنـین لبـه پـایینی بازشـو نبایـد بـیش از ١١٠ سانتی متر از کف اتاق بالاتر واقع شده باشد. این پنجره یا در، فقط در یکی از موارد زیر به عنوان راه فرار دوم پذیرفته میشود:
١) لبه بالایی بازشوی پنجره در فاصله حداکثر ٦ متری از سطح زمین مجاور واقع شده باشد.
٢) با توجه به نوع امکانات آتش نشانی، پنجره مستقیماً برای گروه امداد یا نیروهای آتش نشانی قابل دسترس باشد و مورد تأیید سازمان آتش نشانی قرار گیرد.
٣) پنجره یا در به یک بالکن بیرونی باز شود.
٣-٦-١١-٥ استقرار تصرف مسکونی در طبقات بالای سایر تصرف ها
٣-٦-١١-٥-١ کلیات
تصرف های مسکونی آپارتمانی که در طبقات بالای سایر تصرف ها قرار دارنـد و در ایـن قسـمت بـه اختصار تصرف های مسکونی خوانده می شوند، علاوه بر رعایت بخشهای ٣-٦-١ تا ٣-٦-١٠ باید بـا الزامات این قسمت نیز منطبق باشند.
٣-٦-١١-٥-٢ راه های خروج اصلی تصرف های مسکونی
هیچ راه خروج اصلی هر تصرف مسکونی در ساختمان هـای آپارتمـانی نبایـد از میـان یـک تصـرف مخاطره آمیز عبور نماید. عبور راه خروج اصلی واحدهای مسکونی از سایر تصرف های غیر مسکونی، مستلزم رعایت تمام ضوابط اختصاصی ساختمانهای مسکونی آپارتمانی بند ٣-٦-١١-٢ و انطباق با یکی از موارد زیر است:
الف- ساختمان به طور کامل توسط شبکه بارنده خودکار تأیید شده مجهز باشد.
ب- در ساختمان هایی که به شبکه بارنده خودکار مجهز نشده باشند، تمام مسیر راه خروج از واحـد مسکونی تا خارج ساختمان با ساختارهایی با حداقل یک سـاعت مقاومـت در برابـر حریـق از بقیـه قسمتهای ساختمان جدا شده باشد.
٣-٦-١١-٥-٣ الزامات استقرار و همجواری
واحدهای مسکونی علاوه بر رعایت الزامات راه های خـروج بیـان شـده در بنـدهای ٣-٦-١١-٥-١ و ٣-٦-١١-٥-٢ تنها در صورت تطابق با شرایط زیر مـی تواننـد در طبقـات بـالای تصـرف هـای غیـر مسکونی قرار گیرند:
الف- تمام مسیر راه خروج و دسترس واحدهای مسکونی تا فضـای بـاز یـا معبـر عمـومی در تمـام ساعات شبانه روز قابل استفاده بوده و امکان خروج و ورود از طریق آن ها بـرای تمـام متصـرفان مسکونی فراهم باشد؛
ب- راه پله خروج تصرف های غیر مسکونی با راه پله خروج تصـرف هـای مسـکونی مشـترک نباشـد.
بنابراین امکان ورود از تصرف های غیر مسکونی به راه پله دسترسی به تصرف های مسکونی نباید فراهم باشد و درهای بین راه پله و تصرف های غیر مسکونی، تنها با استفاده از قفل که کلیـد آن در اختیار متصرفان مسکونی است از سمت تصرف های غیر مسکونی قابل بازشدن باشد؛
پ- یکی از دو شرط زیر باید فراهم باشد:
١- واحدهای مسکونی و راه های خروج آن ها با ساختارهایی با حداقل یک ساعت مقاومـت در برابـر آتش از بقیه ساختمان جدا شده باشند.
٢- تصرف غیر مسکونی به طور کامل با شبکه بارنده خودکار تأیید شده مجهز شده باشد.