مشخصات فنی عمومی و اجرایی تاسیسات برقی ساختمان : ضابطه شماره 110 جلد 1 | ۱۴-۹- سیستم اگزوست موتور و دودکش

۱-۱۴-۹- سیستم اگزوست موتور باید شامل لوله کشی و ایزولاسیون از موتور به خارج ساختمان بوده و دارای اتصالات قابل انعطاف زانوها، لوله مستقیم تقلیل دهنده های صدا دریچه هوا و غیره باشد. در صورت لزوم برای کاهش صدای اگزوست موتور باید از دو اگزوز با طراحی های خاص با در نهایت چاه استفاده شود. لوله دودکش در داخل ساختمان باید کاملاً با مواد عایق مقاوم در برابر حرارت پوشانده شود. 

۲-۱۴-۹- سطح آلایندگی گازهای خروجی اگزوز می بایست مطابقت کامل با قوانین محیطی و زیستی منطقه نصب را داشته باشد. 

۳-۱۴-۹- سیستم اگزوز باید مجهز به منبع اگزوز باشد. این منبع باید قادر به کاهش صدای اگزوز دستگاه باشد به که از نظر آلایندگی صوتی محیطی برای کارکنان با ساکنین ساختمان ایجاد مزاحمت نکند. 

۴-۱۴-۹- در مسیر لوله اگزوز دستگاه باید یک خروجی تخلیه مجهز به شیر دستی تعبیه شود. این خروجی تا فاصله ۱۵ سانتی متری زمین لوله کشی خواهد شد. این لوله و خروجی جهت تخلیه رطوبت و شبنم ایجاد شده داخل مسیر اگزوز ایجاد می شود تا شبنم های ایجاد شده در زمان خاموشی دستگاه وارد سیستم موتور درون سوز نشود. 

۵-۱۴-۹- در انتهای خروجی مسیر اگزوز که به فضای باز راه دارد باید یک عدد باران گیر نصب شود. این باران گیر در زمان خاموش بودن دستگاه به عنوان پوششی در خروجی، مانع از ورود آب باران و پرندگان به داخل لوله اگزوز می شود. 

۶-۱۴-۹- حدفاصل بین خروجی منیفولد اگزوز دستگاه تا مسیر لوله کشی باید از یک قطعه لوله قابل انعطاف با توانایی تحمل دمایی حداقل تا ۸۰۰ درجه استفاده شود. (لرزه گیر اگزوز) 

۷-۱۴-۹- قطر لوله ها تعداد زانویی های مسیر و قطر منبع اگزوز و طول مسیر در سیستم اگزوز باعث ایجاد فشار برگشتی روی منیفولد و توربوشارژ مولد برق می شود. لذا موارد فوق باید به درستی محاسبه شود تا از حد مجاز فشار برگشتی که توسط سازنده اعلام می شود بیش تر نشود.