مشخصات فنی عمومی و اجرایی تاسیسات برقی ساختمان : ضابطه شماره 110 جلد 2 | ۸-۴- شستی اعلام حریق

۱-۸-۴- شستی های اعلام حریق باید به صورت مشخص و نمایان قرار داده شده و به آسانی از سایر شستی ها (که ارتباطی با سیستم اعلام حریق ندار)د تمایز داده شود و باید به نحوی توزیع شده باشد که از هر نقطه در ساختمان بخواهیم طبقه یا ساختمان را ترک کنیم حتما از مقابل یک شستی اعلام حریق عبور کنیم. 

۲-۸-۴- اگر شستی اعلام حریق در مناطق بدون نظارت جانمایی شود، می تواند تحت اقدام خرابکارانه فعال شود. بدین دلیل شستی های اعلام حریق در تصرف هایی مانند نواحی عمومی مجتمع های خرید و ساختمان های بزرگ عمومی، نباید نصب شود. 

۳-۸-۴- روش استفاده از تمام شستی های اعلام حریق باید مطابق با نوع ۸ مشخص شده در استاندارد 11-54 EN باشد. 

یادآوری ۱- شستی نوع A به صورت تک مرحله ای فعال خواهد شد.

یادآوری 2- اتصال یک پوشش محافظ به شستی های اعلام حریق نوع A با مفاد ۴-۸-۳ مغایرتی ندارد. 

۴-۸-۴- شستی اعلام حریق باید دارای یک پوشش محافظ باشد، که برای دسترسی به المان فعال کننده جابجا می شود. 

۵-۸-۴- تاخیر بین عملکرد شستی اعلام حریق و ارسال سیگنال "تخلیه" حداقل در منطقه هشدار که شستی اعلام حریق در آن قرار دارد نباید بیش از ۳ ثانیه باشد. 

یادآوری استاندارد 2-54 EN تاخیر تا ۱۰ ثانیه بین عملکرد شستی اعلام حریق و ارسال سیگنال "تخلیه" را مجاز می داند. لذا در صورت موافقت مقام قانونی مسئول این تاخیر باید به صورت تغییر در تاییدیه نهایی سیستم ثبت شود. 

۶-۸-۴- شستی اعلام حریق باید در مسیرهای فرار و بخصوص در تمام خروجی های طبقات و تمام خروجی هایی که به فضای باز راه دارد، قرار گیرد. شستی های اعلام حریق که در محل خروجی طبقه جانمایی شده است می تواند در پیش ورودی طبقات یا در استراحتگاه پلکان که خروجی طبقه به آن منتهی می شود قرار گیرد (ر.ک شکل (۴-۲۶)).

 در ساختمان های چند طبقه با تحلیه مرحله ای که در آن تعداد محدودی از طبقات در یک زمان تخلیه می شود، شستی های اعلام حریق نباید در استراحتگاه پلکان نصب شود زیرا امکان دارد افرادی که از پلکان پایین میروند شستی اعلام حریق چند طبقه پایین تر از طبقه دچار حریق را فعال کرده و سبب تخلیه غیر ضروری آن منطقه شود. 

۷-۸-۴- شستی اعلام حریق باید در مسیرهای فرار به ویژه تمام خروجی های طبقات و تمام خروجی هایی که به فضای باز (محل امن) منتهی می شود جانمایی شود. 

یادآوری - خروجی هایی که به فضای باز راه دارد اگر به یک چهاردیواری منتهی شود جانمایی شستی الزامی نخواهد بود. 

۸-۸-۴- جانمایی شستی های اعلام حریق باید به گونه ای باشد که هیچ فردی نیاز به پیمایش بیش از ۴۵ متر (با در نظر گرفتن دیوارها و پارتیشن ها) جهت رسیدن به نزدیک ترین شستی اعلام حریق را نداشته باشد. 

یادآوری ۱- اگر در مرحله طراحی، معماری داخلی نهایی ساختمان مشخص نباشد بیشترین فاصله خط مستقیم بین هر  نقطه از ساختمان و شستی های اعلام حریق نباید بیشتر از ۳۰ متر باشد و پس از اتمام ساختمان، باید حد ۴۵ متر هم چنان برقرار باشد. 

یادآوری ۲- در ساختمان هایی که دارای متصرفینی با محدودیت حرکتی است یا تصرف هایی که احتمال گسترش سریع حریق (حاوی مواد قابل اشتعال) وجود دارد، فواصل پیمایش ۴۵ و ۳۰ متر به ترتیب به ۲۵ و ۱۶ متر کاهش می یابد. 

۹-۸-۴- شستی اعلام حریق باید در ارتفاع (0/3 ± ۱/۴) متر از کف تمام شده جانمایی شده و در فضای ۰/۶ متری (دایره ای با شعاع ۰/۶ متر) اطراف شستی اعلام حریق هیچ گونه تجهیزات دیگری نصب نشود. 

یادآوری ۱- شستی های اعلام حریق باید در پس زمینه با رنگ متضاد برای تشخیص آسان جانمایی شود. 

یادآوری ۲- جهت دسترسی افرادی که دارای معلولیت است، شستی اعلام حریق می تواند در ارتفاع کمتر از ۱٫۲ متر از کف تمام شده نصب شود. 

یادآوری 3- اندازه گیری باید از کف تمام شده طبقه تا نقطه مرکزی قسمت متحرک شستی اعلام حریق انجام گیرد. 

۱۰-۸-۴- در مکان هایی که شستی های اعلام حریق به راحتی قابل رویت است، شستی می تواند به صورت توکار نصب شود اما در مکان هایی که شستی از طرفین دیده خواهد شد (مانند راهروها) باید به صورت روکار یا نیمه توکار نصب شود. به صورتی که سطح رویه شستی اعلام حریق فاصله ای بیش از ۱۵ میلی متر از دیوار داشته باشد. 

۱۱-۸-۴- شستی اعلام حریق نباید در مکانی که در معرض آسیب تصادفی است، قرار بگیرد. برای این منظور باید از حفاظ های مناسب جهت جلوگیری از آسیب فیزیکی به شستی اعلام حریق استفاده شود. برای مثال شستی های اعلام حریق نصب شده در مجاورت در خروجی سالن ورزشی که در آنها بازی با توپ انجام می شود، باید دارای پوشش حفاظتی مکانیکی باشد.