۱-۱۰-۳- به منظور جلوگیری از فساد و زنگ زدگی کابل ها خاک محل کابل کشی باید از نظر دارا بودن موادی همچون اسید، آهک ،نمک، کلر و غیره قبل از کابل کشی مورد آزمون قرار گیرد. در صورت نامساعد بودن نوع خاک کابل مورد سفارش باید از نوع مقاوم در برابر عوامل ایجاد فساد و خوردگی موجود در آن انتخاب شود.
۲-۱۰-۳- برای نصب کابل ها در داخل کانال خاکی ابتدا باید کانال مورد نظر با ابعاد مشخص شده در نقشه مربوط حفر و کف آن کاملا صاف شده و پس از حداقل ۱۰ سانتی متر ماسه ریزی کابل ها بر روی آن خوابانده شود آنگاه روی کابل ها نیز با ۱۰ سانتی متر ماسه نرم پوشانیده و یک نوار پلاستیکی هشدار دهنده که بر روی آن عبارت «توجه مسیر کابل» نوشته شده بر روی آن کشیده شود، سپس به منظور محافظت کابل یک ردیف آجر که طول آجر عمود بر محور کابل است با یک ردیف بلوک سیمانی بر روی نوار مزبور چیده و سپس روی آن خاکریزی و کوبیده شود. (شکل (۳-۲۴)).
۳-۱۰-۳- عرض کانال حفر شده به منظور نصب کابل های زیرزمینی بستگی به تعداد کابل هایی خواهد داشت که در مجاورت هم قرار می گیرد. همچنین عمق کابل از سطح زمین بستگی به تعداد کابل هایی دارد که روی یکدیگر قرار می گیرد. با این حال فاصله بالاترین کابل فشار متوسط در زیرزمین تا سطح تمام شده پیاده رو نباید از یک متر کمتر و در زیر سطح خیابان نباید از ۱٫۲۰ متر کمتر باشد.
۴-۱۰-۳- اگر تعداد کابل های لازم برای نصب در داخل کانال زیرزمینی زیاد باشد بهتر است به جای قرار دادن کابل ها بر روی یکدیگر، کابل ها مجاور هم کشیده شود. حداقل فاصله کابل های زیرزمینی از یکدیگر در صورتی که دو کابل هم ولتاژ باشد باید برابر ۱۰ سانتی متر و در صورتی که یک کابل، کابل فشار ضعیف و دیگری کابل فشار متوسط یا کابل جریان ضعیف (دو کابل محاور با ولتاژهای متفاوت) باشد باید ۳۰ سانتی متر در نظر گرفته شود (منظور از فاصله و کابل فاصله هوایی بین آن دو است). در مواردی که چند کابل به موازات یکدیگر کشیده می شود، باید ضمن رعایت فواصل مجاز، تمامی سطح کابل ها با آجر پوشیده شده و در مورد کابل های جانبی، حداقل نصف طول آجر از مرکز کابل به سمت خارج قرار گیرد. همچنین به جای آجر می توان از دال بتونی مناسب با مصالح دیگری که تصویب شده باشد استفاده کرد. جزییات و ابعاد کانال خاکی و فاصله بین کابل ها در جدول (۳-۲۷) نشان داده شده است.
۵-۱۰-۳- در محل هایی که کابل از زیر جاده با سطح سخت عبور می کند باید یک یا چند لوله محافظ از جنس پلاستیک سخت سیمان یا فولاد در عمق حداقل ۱٫۲۰ متر از سطح جاده یا سطح سخت قرار گرفته و کابل ها از داخل آن بگذرد. قطر داخل لوله ها باید حداقل ۱٫۳ برابر قطر خارجی کابل مربوط باشد. در محل های ورود و خروج کابل از داخل لوله باید برای حفاظت کابل در برابر ساییدگی ناشی از تماس با لبه لوله نوعی بالشتک برای آن در نظر گرفت (شکل (۳-۲۵)).
۶-۱۰-۳- در مواردی که کابل فشار ضعیف و کابل فشار متوسط در یک کانال خاکی زیرزمینی قرار می گیرد، باید کانال به شکل پله ای دو بستر متفاوت حفر و کابل فشار متوسط در بستر پایینی و کابل فشار ضعیف در بستر بالایی خوابانده شود. بدیهی است تمام اصول و روش های مربوط به نصب کابل های فشار ضعیف و متوسط در مورد هر کدام از کابل های مذکور باید دقیقا رعایت شود.
۷-۱۰-۳- تمام کابل ها به ویژه کابل های تک رشته ای نباید پس از خواباندن کشانده و ترنگ شوند. لازم است اندکی پیچ و تاب داشته باشند تا بتوانند انبساط و انقباض طولی را که در مدت دوره های گرمایشی به واسطه بار کامل رخ می دهند به آسانی تحمل کنند.
۸-۱۰-۳- در کابل کشی به روش دفن مستقیم در کانال خاکی الزاما کابل ها باید زره دار باشد.
۹-۱۰-۳- مسیر کابل کشی باید به نحوی علامت گذاری شود که در صورت کند و کاو بعدی محل آن دقیقاً مشخص باشد.
۱۰-۱۰-۳- پیمانکار موظف است که قبل از شروع به حفر و کندن کانال خاکی تمام نقشه های تاسیساتی اجرا شده قبلی در محوطه عملیات خود را از دستگاه های اجرایی مربوطه دریافت و با توجه به آن اقدام به حفر کانال کند به طوری که هیچ گونه لطمه ای به تاسیسات موجود وارد نشود.
کانال زیر زمینی برای نصب کابل ها باید آسفالت یا سیمان با پوشش کنده شده در یک سمت گودال در فاصله حداقل یک متری انباشته شود تا هر گونه فعالیت آزاد برای خواباندن کابل امکان داشته باشد. همچنین، سایر مواد خاک برداری شده (یعنی خاک و غیره) در سمت دیگر گودال و در فاصله حداقل ۰/۳ متری انباشته شود تا کارگران از لغزش و افتادن در گودال در امان باشند.
۱۲-۱۰-۳- در مواردی که به منظور خواباندن کابل ها قسمتی از جاده آسفالته با پیاده رو باید خاک برداری شود پیمانکار است پس از تکمیل کار کابل کشی جاده آسفالته یا پیاده رو را ترمیم و به حالت اول برگرداند.

